Amy

Lief dapper meisje van me. 

Logeren

De vraag of ze zich thuis voelden op het logeeradres hoeft niet gesteld te worden.

Dag mooie, lieve, dappere Danger

Danger is gisteren om 21.00 uur vredig ingeslapen. De dierenarts is bij ons thuis gekomen en Hidde heeft haar geïnjecteerd terwijl zij lekker op haar "eigen" stoel lag.

De afgelopen twee weken wilde ze niet of nauwelijks meer eten. We hebben haar gedwongen voeding gegeven van fijn gemalen leverworst en voedingssupplementen. Dit ging redelijk goed. Echter afgelopen maandag weigerde ze ook dat tot zich te nemen. Het gekke is dat ze al die tijd wel dolgraag naar de wei wilde en op haar manier naar de vijver huppelde. Dit bleef ons toch steeds hoop geven. Gisteren kon ze niet meer op haar poten staan en hebben we besloten haar te laten gaan.

Lieve Danger

Danger is ziek.

Enige tijd geleden is ze, waarschijnlijk door een kat, gekrabd. Hier heeft ze een groot abces aan overgehouden. Met goed resultaat is alle pus verwijderd. Ze hield een kleine verdikking in haar oksel over. Dit zouden de lymfeklieren kunnen zijn die nog verstopt zaten.

Echter dat rotbultje bleef...... En we hebben een biopsie laten maken. Het is een goedaardige, vettige tumor, wel op een lastig te opereren plaats. In samenspraak met de dierenarts zijn we haar voedingsupplementen gaan geven met haaienkraakbeen en levertraan van haaienlever. Ze bleef last houden en liep niet/nauwelijks op haar poot. Af en toe jankte ze het uit van de pijn. Haar aanzien is voortreffelijk: zachte vacht, natte neus en af en toe rennen als een dolle in de wei met Amy en Aran.

Al die tijd hebben we contact gehouden met de dierenarts. Hij belde ons, wij belde hem of stuurden elkaar e-mails. In die periode heeft hij twee operaties uitgevoerd bij honden met een soortgelijke kwaal. Toen Danger van de week weer zo'n pijn had, hebben we besloten haar te opereren.

Vandaag was het zover. Om 09.00 uur werd ze verwacht in Rotterdam. Daar zijn eerst wat routine-onderzoeken uitgevoerd, zoals controle van het bloed en is nogmaals een biopsie gedaan. Om 10.00 uur was ze klaar voor de operatie.

Om 10.50 uur belt manlief: het is mis! De tumor zit vast aan haar botten. We hebben drie keuzes: doorgaan, met verlamming van de poot tot gevolg; amputeren of in laten slapen. Samen kiezen wij voor amputatie. Weg met die pijn. Een klein half uur later belt manlief wederom: amputatie is onmogelijk. In dat stuk lopen allerlei zenuwbanen en slagaders. Verder snijden betekent haar einde. We moeten weer kiezen: dichtmaken en mee naar huis nemen of in laten slapen. We kiezen voor het eerste.

Nu ligt ze hier bij te komen van haar narcose: op een dik kussen en een dekbed over haar heen. Af en toe piept ze wat en toen ze wilde opstaan om haar behoefte te doen, kwam ze tot net naast het kussen.

Vooralsnog blijven we haar de voedingsupplementen geven en pijnstillers. Ergens hopen wij dat wonderen de wereld nog niet uit zijn.

Gebraden kip?

Zie jij dat lekkere kippetje al aankomen?

Even allemaal op de foto geweest

Amy
Aran

Danger

Wat een heerlijke sneeuw