VIER keer

Vandaag met Amy bij mijn ouders geweest. Madam heeft het nodig gevonden om twee keer op de deurmat te plassen en twee keer in de kamer. Niet echt handig.

Mijn moeder is behoorlijk vies van beesten. Dus ik kon iedere aan de gang met een emmertje, sopje, dweiltje. Alles naspoelen met chloor . . . Ik word daar niet gelukkig van.

In de klomp van . . .

Van de week vond Amy het 'nodig' om in de klomp van Hidde te plassen. Ik lag nog op bed en hoorde: ''Nee, niet in mijn klomp!!!'' Uiteraard moest ik grijnzen.

Donderdag stond een wandelingetje bos op het programma. Ik hoorde overigens later van mijn tante dat het de tijd van teken is . . . . Gezellig hebben we samen door het groen van Amerongen lopen struinen. De terugweg blijft toch een ding. Dan moet Amy trekken en blijf ik haar corrigeren. Voor de beste gehoorzaamheid had ik bedacht haar na de wandeling eten te geven. Toch kunnen de (kleine) koekjes haar dan niet voldoende bekoren om 'naast' te blijven.

Vriendje Kees

Zaterdag kon ik me niet voorstellen, dat ik de volgende dag present zou zijn op de cursus. De regen kwam met bakken uit de hemel. Dat vind ik niet leuk en Amy al helemaal niet. Het liefst kruipt ze onder de picknicktafel en kijkt dan naar mij in mijn regenjas.

Gelukkig was het zondagochtend droog. We hebben braaf onze kunstjes gedaan. Zitten, af, naast en weer de bench in.

Dat laatste is nog steeds geen feest, alhoewel Amy hier steeds meer een circus van maakt. Op het moment dat ze het hok in moet, krijgt ze veel (heel veel) aandacht en dat lijkt haar wel te bevallen. Geen drama meer van maken, hebben de puppyjuf en ik bedacht. Gewoon d'rin zetten en weggaan. Korte metten. Dit keer stond ze wel op me te wachten, maar niet -zoals vorige keer- met het schuim op haar bek van het blaffen.

Het spelen ging heel goed. Dit keer was Kees het maatje van Amy. Kees is een bouvier (ook ongecoupeerd, en wat zijn het dan verschrikkelijk leuke bolletjes wol). Zolang Amy achter de andere honden aan kan rennen, vermaakt ze zich prima. Atletisch en voorzichtig springt ze over de kleintjes heen. Alleen als de rollen zich omdraaien, verdwijnt de staart tussen haar benen en gaat ze piepen. Hahahaha, even in haar sop gaar laten koken en haar laten ondervinden dat ze zelf de rollen weer om kan draaien.

Na de les en het kwartiertje draven, heeft ze uitgeteld op haar kleed gelegen. Van Hidde heeft ze gekookte lever gekregen. Die kan voorlopig dus niet stuk bij haar.

Groetjes Nancy

Tot 'ie lekker gaat

Nadat we zondag -stiekem- de cursus hebben overgeslagen, stonden we gisteren weer helemaal paraat. Amy liep helemaal blij het pad af en begon gelijk met iedereen te dollen. Ze is heel lief en gehoorzaam en ieder truukje (oud of nieuw) voert ze feilloos uit. Tot de verveling toeslaat en dan sluit ze zich af voor alles en iedereen en gaat even haar eigen ding doen. Met geen mogelijkheid krijg ik haar dan weer bij de les. Van de puppyjuf moet ik dan streng en vooral onverbiddelijk zijn en blijven. Het moeilijke is dat ik dat eigenwijze karakter van die kleine kruimel wel weer waardeer en ik eerder een grijns op mijn gezicht krijg dan dat ik onverbiddelijk ben.
Heel toevallig trof ik gisteren een vrouw die met haar Dober de IPO-training volgt samen met de vader van Amy. Ik heb haar gezegd Vince de groetjes van haar dochter te doen!

Indrukken

Wat een indrukken kunnen op één dag worden opgedaan.
Gisteren les 3 gevolgd van de cursus. Nadat Amy de eerste les alles en iedere hond eng vond, is ze nu omgeslagen als een blad aan de boom. Ze speelt met alle honden en wil ook niets liever dan dat. Sterker nog: bij de uitleg verveelt ze zich al snel en concentreert liever op de club die aan behendigheidstraining doet.
Vandaag de stap in het diepe gezet en naar de dierentuin geweest. Ai, daar is ze toch nog te jong voor. Al snel was ze moe en moesten we rusten. Voor mijn neefje geen probleem, die kon ook prima zelf het park verkennen. Sommige stuk(JES) heb ik Amy maar gedragen. Maar ja, haar gewicht groeit mee met haar grootte en dat valt dus vies tegen. Eenmaal thuis is ze met een volle buik in slaap gevallen. Net haar opleving van 20.00 uur achter de rug en nu is ze weer aan haar rust begonnen.

Trots

Wauw, hoe trots kan je zijn op je puppy. Trotser dan ik nu ben, is nagenoeg onmogelijk. Woensdag waren alle andere honden doodeng en vandaag . . . . geen vuiltje aan de lucht. Ze zijn opeens allemaal leuk, allemaal om mee te spelen. Geweldig.
De zitoefening ging uiteraard goed. Nu kan ze ook zit en staan. Rennen en roepen is nog wat lastiger. Rennen gaat goed; roepen kan ik als de beste, alleen vindt Amy het grappiger om mij voorbij te rennen. Nou ja, toch huiswerk dit keer :-)
Op naar woensdag: les 3.

Cursus

Daar stonden we afgelopen woensdag: prachtig weer; groot grasveld en veel (heel veel) -te veel?- honden. De weg naar het 'clubhuis' was voor Amy al een onderneming op zich. Toen wachten voor het hek met steeds meer puppy's. Amy bedacht al snel dat ze het best achter de bank kon gaan zitten, zodat ze het minst opviel. In de wei was ze wel een scheetje tijdens de uitleg. Ze ging netjes naast me zitten en later zelfs liggen in het koele gras. Speeltijd in de puppywei werd niks. Bang voor iedere hond. Krap langs het hek rennen met de staart tussen de benen. Toen d'ruit. Amy moest wachten met twee mini-puppy's en mocht daar later mee spelen. Stond ik daar met de enige, stoere Dobermann aan de kant. Met de kleinsten in de wei ging het iets (niet veel) beter. Daarna het drama, want in de pauze gaan de hondjes in de bench. De puppyjuf (zoals ze zichzelf noemt) heeft haar met kaas naar binnen gelokt. Afijn, de kaas op de drempel wilde Amy wel, die in de bench toch maar liever niet. Na veel vijven en zessen toch d'rin, deur dicht en wij aan de koffie. Bij terugkomst heb ik een van de andere 'baasjes' laten kijken hoe ze in de bench was. Ze stond met haar neus door het hek te 'wachten' en heeft de blokjes kaas onaangeroerd gelaten. De rest van de les werd oefenen in zitten en dat is voor Amy het meest simpele.
We vertrekken zo voor les 2. Haar huiswerk (leren zitten) heeft ze met goed gevolg afgelegd. Kijken hoe het spelen haar nu vergaat.