Nadat we zondag -stiekem- de cursus hebben overgeslagen, stonden we gisteren weer helemaal paraat. Amy liep helemaal blij het pad af en begon gelijk met iedereen te dollen. Ze is heel lief en gehoorzaam en ieder truukje (oud of nieuw) voert ze feilloos uit. Tot de verveling toeslaat en dan sluit ze zich af voor alles en iedereen en gaat even haar eigen ding doen. Met geen mogelijkheid krijg ik haar dan weer bij de les. Van de puppyjuf moet ik dan streng en vooral onverbiddelijk zijn en blijven. Het moeilijke is dat ik dat eigenwijze karakter van die kleine kruimel wel weer waardeer en ik eerder een grijns op mijn gezicht krijg dan dat ik onverbiddelijk ben.
Heel toevallig trof ik gisteren een vrouw die met haar Dober de IPO-training volgt samen met de vader van Amy. Ik heb haar gezegd Vince de groetjes van haar dochter te doen!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment