Beestjes in de winterzon

Lekker rennen

A R A N

44,4 kg schoon aan de haak, goed op z'n poten, buik is in prima conditie, een borstkas waar menig man jaloers op mag zijn, goed in zijn vacht - slechts een beschadigd oog (wat met zalf wel goed komt) en door die brede borstkas even pauze nemen voor hij na het eten gaat rennen. Dat is onze Aran, aldus de dierenarts (en wij zijn het met haar eens!). "Hij heeft wel een klein piemeltje", merkte de arts op. Hahahaha, ook dat hadden wij al geconstateerd. Dat stukje van zijn lijf is niet in verhouding met de rest.
Onze Amy daarentegen weegt 31 kg, heb je beeld!

Anderhalve week geleden zijn met z'n allen naar Druten geweest. Daar hebben de viervoeters (Tjerra, Bayla, Aran en Amy) heerlijk met elkaar lopen dollen, rennen en ravotten. Een genot om te zien. Bayla en Amy hebben meer dan veel met elkaar gemeen. Twee kleine heksjes en donders snel. Aran begint -na eerst uitgebreid geblafd te hebben- steeds sneller met andere honden te spelen. Toch heeft hij nog iets over zich, waardoor het altijd "even" duurt. Wij merken wel dat hij steeds makkelijker mensen (die hier regelmatig over de vloer komen) herkent. Nou ja, het is hier dan af en toe ook de zoete inval.

Foto's van de vier bij elkaar moet ik nog even bij Benno "opvragen" (dussuh Benno??? heb je voor mij de foto's? die van mij zijn allemaal veel te donker uitgevallen).

Partytime

Feestje maar weer voor de boeven.
Gisteren kwamen Bruce en Bowie gezellig ff aan. Helaas was de wei werkelijk zeik- en zeiknat. Toch lekker lopen keutelen met z'n vieren. En ondanks dat ze niet compleet "los" zijn gegaan, vandaag geen "kind" aan onze hondenbeesten.

Uitdaging van Benno geaccepteerd ! ! !

Tsja Benno, je daagt me uit. Ik ben op dit moment nogal druk en dan wil de tijd en energie nog weleens ontbreken om met tekst te komen :-)

Hier gaat alles lekker. De honden doen het meer dan prima samen en het is heerlijk om te zien hoe mooi Aran is geworden en hoe vrij hij zich beweegt. Hij gaat steeds vaker zelf op pad en haalt regelmatig (ondeugende) streken uit. Zo vindt hij het hilarisch om een schoen onder je neus vandaan te pikken en deze dan snel ergens in het huis te leggen (verstoppen). Met regelmaat kunnen wij onze schoenen terugvinden op de vensterbank in de kamer. Daarnaast is en blijft het een veelvraat. Met regelmaat proberen we zijn bak steeds vol te houden in de hoop dat hij beseft dat hij genoeg kan krijgen. No problem voor deze beer: hij blijft eten!!!! Het visvoer is favoriet (ook voor Amy). Ook hier kan hij het niet laten om steeds (heel snel) zijn snufferd door de bak te halen. Ook deze tijd van het jaar (appeloogst) is voor Aran één groot feest. Hij vreet zich suf aan dit fruit. Nadeel: nu al twee keer getrakteerd op een onwijze stapel poep in huis. En niet een beetje hoor. Je herinnert je vast mijn verhaal nog wel van de drollenmachine met zoveel mest dat de gemiddelde agriër jaloers is op de hoeveelheid. Nu maar trachten dat hij na de middag geen appeltje meer naar binnen werkt. Niet altijd realiseerbaar, hahahaha.

En Amy is nog steeds gewoon onze Amy. Een heerlijke, maffe, speelse en o zo ondeugende hond. Kruipt 's avonds gezellig bij mij op de stoel. Aran heeft de poef bij Hidde "veroverd". Daar kan hij heerlijk tevreden liggen brommen. Het is met recht een brombeer.

Hoe gaat het dan bij jullie met de beestenboel? Doet die kleine het goed? We moeten echt snel een keer afspreken hoor. Kunnen die vier samen de boel onveilig maken. Lijkt me ontzettend leuk.

Onwijs gaaf

Deze twee moppies (Klaas-Jan en Willem-Jan) waren zaterdag bij Inky in de kooi. En??? Die roze begint toch te kletsen: kusjes, Inky en nog veel meer onverstaanbaars. Zo onwijs gaaf.

Let me introduce you to ???

Tadaaaaa, de door ons uitgekozen man voor Inky. Die gele is voor de gesellie, net als de blauwe en de twee violet gekeurde birdies, maar die zitten liever binnen. De blauwe vindt het allemaal spannend. En die andere hebben twee eitjes en zitten in de nestkast. Nu nog namen!!!!

En zo zie je alles veel en veel beter

Ja, onwijs ogtog, hahahaha

Ik vind het inmiddels ook een lieve ogtog, nu hij/zij bedacht heeft onze vensterbank te verlaten. Beetje sneu zo'n kleintje helemaal alleen, maar ik durf die echt niet te pakken ofzo hoor: dan is het toch een bbbrrrrrr.

Brrr of ogtog???

Deze kleine ogtog bivakkeert nu al een aantal dagen op onze vensterbank. Istie nu eng of toch schattig?
Het lijkt of hij te eten heeft en daar ben ik blij om. Een uil in de opvang was al gedoe, maar een vleermuis . . . . . geen idee wat ik daarmee moet!!!!

B A Y L A

En hier is ze dan: BAYLA.
Zelfde moeder (Tjerra) als Amy en Aran; andere paps.

And the winner is . . . .

Sussenkind, je gaat door naar de volgende ronde!!!!!

Hondenfeestje

Nou . . . . . en soms heb je bezoek die zich echt compleet z'n gemak voelt.




Zeg het maar? Wie is Amy?




En kijk onze chocoprins eens glimmen!

D O M

Gisteren zijn wij bij Tjerra en haar nieuwe kroost op visite gegaan. Wat een heerlijkheden heeft die Lady op de wereld gezet. Vijf zwarte, schattige pups. Allemaal zacht, allemaal lief en allemaal koddig met ruim vijf weken.
Ik kon het niet nalaten om gezellig bij die bolletjes in de mand te gaan zitten. Ze klauteren over je heen, bijten in je vingers en elkaar. Ook buiten één groot feest. Vier volwassenen op een kleed en vijf van die drommels om ons heen.
Heel dom: ik vergat mijn camera mee te nemen. Alhoewel ik weinig tijd gehad zou hebben om plaatjes te schieten. Die drolletjes willen spelen en knuffelen. En daar doe ik graag aan mee, net als Hidde. En om dan ook nog foto's te maken . . . . ghi, daar had ik waarschijnlijk geen tijd voor gehad.
Jammer (of maar goed zo?) zijn alle pups gereserveerd. Maarrrrrrrrrrrrrr, wat had ik ze graag allemaal mee naar huis willen nemen. Ik snap dat Petra het fokken (en dus het hebben van een nestje) als hobby ziet en daar graag haar vrije dagen voor opoffert. Want het is een feestje. Voor alle pups is een thuis gevonden. Benno en Petra houden zich (terecht) het recht voor om te bepalen welke hond bij welke eigenaar terecht komt. Dit doen ze op basis van de wens van de eigenaar en het karakter van het hondje. En dat laatste ontwikkelt zich op rappe basis van heel lief en rustig naar druk en vice versa. In mijn ogen een wijs besluit.
Voor wat plaatjes (die ik niet heb gemaakt :-)) http://home.tele2.nl/bennoreinders/
En met onze drommels gaat het geweldig. Met een gerust hart kunnen we ze alleen laten, zowel thuis, als in de tuin. Ze klieren samen, rennen samen, slapen samen, eten samen. Nou ja, ze hebben het gewoon ontzettend leuk met elkaar. Heerlijk om mee te maken.

Prinses

Sinds gisteren woont ook "prinses" Inky bij ons. Ink is een lieve rosé kaketoe en heeft jarenlang bij mijn sussenkind gewoond. Sussie is veel uit huis en vindt het sneu om het vogelenbeest zo vaak en zo lang alleen te laten. Na maaaaanden twijfelen, heeft ze het besluit genomen en bivakkeert madam bij ons in de ruime volière. Ze vindt het heerlijk. Vanochtend zat ze lekker in de regen te luisteren naar de geluiden van alle andere vogels. Amy (met name) en Aran willen nog weleens naar haar blaffen, zij blijft echter stoïcijns vanaf haar tak naar beneden kijken. HAHAHA, klein rose guppie.

MOPPIES

Ja hoor jaaaaaaaa

Eigenlijk wilde ik het niet zeggen….maar doe het toch…

Als Pinkpop gewoon met Pinksteren was geweest dan hadden we echt prachtig weer gehad!! Nu is het pas over 3 weken….hoe zou het weer dan zijn??? Ik blijf duimen.

Sussieeee, jullie enorm genieten bij Pinkpop Classic!!!

XXS

Een ezel . . .

En dan ga je voor de zoveelste keer mee naar boven. Even lekker op het waterbed, even de logeerkamer rondsnuffelen . . . en dan komt vanzelf weer dat rotmoment dat je de veel te steile trap niet af durft.
Zelfs iets lekkers onderaan de trap kan hem dan niet verleiden, behalve tot heel zielig piepen. Als ik dan denk: "zoek het maar even uit", krijg je dit sneue koppie boven de trap.

En dan maar de halsband om, riem d'raan en samen -rustig- de trap af. Pfieuw, weer gelukt.

Onze "waak"honden

Hidde is in de schuur: druk met de nieuwe koi's (van wel vijf centimeter hahahaha en wat een gedoe was het om ze te vangen). Ik loop achter in de wei met de twee boeven. Allemaal prima, prima, goed, goed.
Ik kom terug op het terrasje bij de achterdeur en daar ligt een grote, kartonnen, envelop op tafel met daarin een pracht foto van onze doerakken. Van Marian. Zo lief!!!!!
Alleen hebben wij nu twee waakhonden of twee beesten die het liefst pret maken?
Voor de smeltsensatie check (binnenkort): http://home.tele2.nl/bennoreinders/

En zo kan het ook

GOED GOED

Boef in snoeihout!

Is het geen bruin beertje?

Het gaat goed met Amy en Aran. De eerste knokpartij is dus achter de rug en ze likken nu nog steeds elkaars wonden. Verder doen die twee het prima. Lekker samen rennen en tegen elkaar springen. Op deze manier kan ik een hond echt niet uitlaten.

De verschrikkelijk honger, die Aran had, lijkt minder te worden. Alhoewel hij geen hapje onbenut laat. Amy hoeft echt geen droge, witte rijst; Aran daarentegen eet het als biefstuk. En ook het restje van ons bord (traditie voor Amy) smaakt hem goed (Amy overigens ook). Met brokjes wil Amy haar bak weleens laten staan (voor Aran), eten van de tafel niet.

Samen zijn ze onwijs waaks. Een collectante maakte zich uit de voeten toen de twee blaffend voor het raam verschenen. Zo van: "Laat die ene euro maar zitten." Hahaha, dat vind ik dan wel weer stoer.

De paarden in de wei naast ons, zien ze niet of in elk geval reageren ze niet op deze viervoeters. En gelukkig maar, want de eigenaresse is niet onze vriendin en vice versa. Met haar wil ik absoluut geen trammelant. En het gaat goed. Ook voorbijgangers (fietsers en wandelaars) krijgen minder (blaffende) aandacht van Amy dan normaal. Negen van de tien keer is spelen met Aran veel aantrekkelijker.

Soms heb je een (voor)gevoel

Gisteren moest ik de hele dag werken. Hidde ging in de middag naar Doetinchem om de nieuwe zending vissen op te halen. Hidde kwam met pech langs de weg te staan :-( Om klokslag 16.45 uur (voorgevoel) wilde ik echt graag naar huis. . . . Ik zei nog tegen mijn kleegaatje "kijken hoe ons duo het maakt!".
Thuis aangekomen had Amy een gaatje in d'r kont en Aran drie gaatjes in zijn heup en eentje in zijn lip. Amy liep ook wat mank. Geknokt (min of meer). Wie nu de winnaar is van deze (mini) strijd, is ons niet bekend. Wel wat onhandig om daar nu goed op te reageren.
Vandaag is Hidde thuis geweest. Af en toe toch wat strijd tussen die twee en toneel van Amy. Mank lopen en dan als een haas achter haar stok aanrennen. Ze moet en zal die stok als allereerste pakken.
Verder maken ze het samen prima. Het komt zelfs voor dat Aran op de stoel ligt en Amy op de poef voor de stoel. Aran bromt als een bruin beertje als wij thuis komen of de trap aflopen. Hij wil onwijs graag gekriebeld worden en komt ook vaak een knuffel halen.
Alleen onze trap, hahahaha. Hij is nu drie keer zo dom geweest naar boven te gaan op de hopeloos steile trap. De eerste keer ging hij vrolijk naar beneden. Wij blij, want Aran naar beneden dragen is geen optie. De tweede keer naar beneden ging minder enthousiast, maar ging wel. De laatste keer moesten koekjes en de riem uitkomst brengen. En ja het is waar, drie maal is scheepsrecht: hij is de trap niet meer opgegaan.

Rustdag

De kleine zwarte boef heeft vandaag voor een rustdag gekozen. Niet van haar stoel te krijgen, amper in beweging te krijgen. Zo erg zelfs dat ik met Aran aan de riem een blokje om ben gegaan. Wat Amy totaal geen probleem vond en wat heel goed ging. In vergelijking met Amy nauwelijks trekken en als hij wel trok, was hij makkelijk tot "naast" te verleiden met een brokje. Amy daarentegen maalt niet om iets lekkers als ze wind in haar neus heeft.
Ook in de wei was Amy erg rustig en wilde ze vanochtend niet eten. Ik me -natuurlijk....., muts die ik ben- zorgen maken. En ja, vanmiddag en net ging die eigenwijze sodemieter gewoon eten en zelfs wat rennen met Aran (die het dit keer uitlokte).
Aran is onverzadigbaar wat eten betreft en zijn drollen zijn daar naar. Wat die gast per dag naar buiten werkt . . . . De buurman kan d'r prima een seizoen mee mesten.
Nu liggen ze lekker op de bank en doen maar weer eens tukje. Ik ben net niet jaloers.

Goed goed

Het gaat prima met onze boeven. 's Nachts slapen ze lekker rustig. Tis alleen nog even strijden wie nou op welke stoel eindigt... hahaha (overigens zonder machtsvertoon).
Vandaag zijn ze vier uurtjes samen thuis geweest en Aran heeft alleen de drang gehad om de klomp van Hidde mee naar zijn kleed (plaats) mee te nemen. Ze ravotten lekker in de wei en het wordt meer en meer samen dollen en rollen; dan plaats bepalen. Eten kunnen ze beide als de beste. Zodra de deur open gaat, waar het voer zich achter bevindt, heb je alle aandacht van deze sodemieters. Nu dollen ze samen door de woonkamer. Iedere keer leg ik alle kussens op de bank, echter zij hebben ze d'r sneller weer vanaf. Nou ja, geeft niets. Als ze maar lol hebben. Aran vindt het heerlijk om -zeker 's avonds- bij Hidde aan te kruipen en Amy vindt dat prima. Die kleine zwarte heeft het al snel veel te warm en verdwijnt dan toch naar een "koel" plekje op de bank. Aran geniet van de kriebels, knuffels en aandacht. Binnenkort zetten we Aran onder de douche. Geen idee of hij daar aan gewend is, maar dat merken we vanzelf. Amy houdt niet van douchen, maar krijgt toch regelmatig een (hard nodig) sopje. Daarna is ze nog zachter, glimt meer en ruikt o zo lekker. Dus ook die "bruine" moet d'r een keer aan geloven. Want ravotten in de klei van de Betuwe . . . . levert veel blubber op aan poten en in de vacht. Nu ze samen in de tuin spelen, is hun aandacht voor voorbijgangers (fietsers en voetgangers) nauwelijks aanwezig. Ze reageren heel even en besluiten al snel dat samen spelen veel en veel leuker is. Ook als een van ons thuis komt (of wij beiden) treffen we ze vaak in diepe slaap aan. Ze hebben veel plezier met elkaar en vinden het helemaal niet erg om daarna lekker een tukje te doen. Binnenkort laat ik ze samen Eiland van Maurik kennen. Kan Aran lekker zwemmen, kan Amy pootje baden (die zwemt echt niet!) en kunnen ze naar hartelust rennen.

PLAATJES

Saampjes

Aran is bij ons. Een onwijs leuke en lieve hond. Gisteravond zijn Benno en Petra geweest om te kijken hoe het met hun kroost is. Vannacht hebben ze lekker ieder op een stoel in de kamer geslapen en geen kick gegeven. Vanochtend (pffff en het is pas 08.15 uur) hebben ze al uitgebreid in de wei gerend en lekker liggen rollen. Eten gaat prima. Aran is een stuk sneller dan Amy door zijn brokken en dan wacht hij lief tot Amy ook klaar is of hij de rest op mag eten.

GEDAAN!!!!!

HOEIIIIIIIIIIIIIIIII, sinds net ook de eigenaar van Aran, broertje van Amy. Wel onder voorwaarden dat die twee het met elkaar kunnen vinden :-)

Het begin....

http://home.tele2.nl/bennoreinders/

Aran / broerlief / dilemma

-----

Aran is een reu van 2 jaar oud (geb: 14-01-2006), kleur: bruin, niet gecoupeerd, wel gecastreerd. Hij kan met andere honden. Kan met eigen katten. Kan met grote kinderen. Een paar uur alleen thuis zijn en mee in de auto is geen probleem.
Omschrijving: Aran heeft een consequente baas nodig die veel ruimte voor hem heeft en veel met hem doet zodat hij zijn energie kwijt kan.

-----

EN NU DAN??????????????? Pffffffffffff, dilemma.

Broertjes en/of zusjes

Het moedertje van Amy, Tjerra, is drachtig. Over een week of vier worden de kleine pluizenbolletjes verwacht. Zover ze hebben kunnen zien, zijn het zes pups. Binnenkort zal de website van de Reinders wel weer in de lucht gaan. Houd het even in de peiling.

Smelt

Onze schoonheid

Hidde kan het niet laten om Amy iedere avond te plagen. Amy geeft haar lapje aan Hidde en dan kan de laatste het niet nalaten haar te knuffelen, zodat ze op haar mooist is.

Pipola

HIEPERDEPIEP IN DE GLORIA

HOERA HOERA
HOERA HOERA
HOERA HOERA

AMY IS TWEE JAAR