Foto's op een zonnige zondag!!!

Even druk geweest.

Eindelijk . . . we zijn erg druk geweest met de verbouwing in huis en op de zaak. Weinig tijd gehad om hier af en toe iets te tikken.
Amy gaat goed. Haar angst -na de aanval van de boxer- is helemaal verdwenen. Loslopen gaat goed. Alleen betekent 'hier', als ze losloopt, voornamelijk spelen. Dat is nog even onhandig.
Maandag gaan we ons inschrijven voor de cursus en woensdag is al de eerste les. Wij willen wel graag een hond, die altijd luistert.
Amy kan overal mee naar toe. In de auto vindt ze het prima. Regelmatig uitgebreid uitlaten, doet haar goed. Daarna slaapt ze als ze een roos. Alleen vandaag, met al die regen, is ze veel en veel liever binnen. Sta ik vrolijk buiten (met capuchon) kruipt zij onder de tuintafel. Hahahaha. Lekker moppie is het toch.

Traploop- en A-diploma

In de hal . . . .
Moeders: ''Doe voor de zekerheid de deuren van slaapkamers dicht. Je weet maar nooit.''
Nan: ''Nee joh, die steile trap komt ze echt niet op!'' Moeders zijn en blijven toch altijd wijzer. Vanochtend om 8.00 uur: blaf voor de slaapkamerdeur. En dat was het eerste diploma voor vandaag.
Het tweede haalde ze wat later op de ochtend, haar A-diploma. Ik ben bezig in de tuin, hoor een plons en zie een nat koppie wat liever niet in de vijver wil, maar d'r niet zelf uit kan komen. Ja hoor ja, ook geslaagd.

DE oplossing!!!

Ai ai ai, drie nachten lang zijn we door de knieen gegaan . . . . Amy meegenomen naar bed. Overheerlijk geslapen (net als zij) en geen poep of plas gedaan. Geweldig. Maar nee, voor ons is het niet echt goed. Op z'n zachtst gezegd gaat ons liefdesleven naar de knoppen.
Wat dan? Tuurlijk, gewoon in de hal. Eigen deken, bak water, speeltjes. En jawel, madam vindt het heerlijk en het gaat goed :-) Eindelijk de oplossing gevonden.
Vanmiddag een paar uur weg geweest. Weer in de hal gedaan. Dit keer heeft ze ontdekt hoe ze een deur kan open maken (best slim dat puppy) en kon ze ook vrijheid in kamer en keuken drentelen. Niks, maar dan ook helemaal niks, gesloopt. Wel een plas, maar netjes in de hal op de plavuizen. Tsja, goed goed, wat ons betreft.
Het is een heerlijke dame. Veel lol. Lekker rennen, balletje achterna en netjes terug brengen. En ook het woord 'los' begrijpt tante Betta. Ze heeft uiteraard de neiging tot 'bedelen'. Een handgebaar is genoeg en ze vertrekt richting de bank.
Vandaag een paaslunch voor Amy: lever met een eitje. Heerlijk vindt ze dat. Eten is sowieso geen probleem. Ze groeit als kool en is naast spelen, gek op (gelukkig maar) knuffelen. Het liefst kruipt ze tussen ons in op de bank en mogen wij haar best wel aaien. Zij weet hoe een hondenleven geleid moet worden.

Goed Goed

Het gaat allemaal nog steeds geweldig. Amy heeft een ijzersterke wil en is behoorlijk eigenwijs. Eten doet ze als de beste. In twee weken tijd is ze bijna drie kilogram aangekomen en ook dit keer waren de injecties van de huisarts niet erg. Buiten is ze weer een stuk vrijer en heeft gelukkig een aantal aardige soortgenoten getroffen. Met name 's avonds is het de grootste knuffel denkbaar. Het liefst kruipt ze tussen ons in op de bank en dan .... snurken als een grote hond, hahahaha.

Zwaar, zwaarder, . . .

Ze groeit, groeit en groeit.
Zindelijk zijn, gaat goed (op de nacht na). Gek eigenlijk dat ze vanaf nacht 1 in de bench is gegaan en het vanaf die keer gewoonweg niet leuk vindt.
Waarschijnlijk heb ik haar overdag te veel verwend. Ghi, die kruimel om je heen is dan ook zo leuk. Deze week ook maar overdag wat vaker alleen laten en regelmatig even naar huis voor de plas en een knuffel. Kijken of ze wat wil wennen.
Omdat ze zo fijn groeit, wordt de trap opdragen niet veel makkelijker. Nog even en ik kan tig kilo naar boven zeulen. Dat wordt te veel van het goede.
Thuis houd ik haar ook liever beneden. Daar ligt nou eenmaal (nog) vloerbedekking en aangezien stofzuigen niet mijn hobby is.....
Morgen naar de dierenarts voor wat dingetjes. Als het goed is, kan ze dan mee naar puppycursus en dat gaan we snel doen. Springen tegen iedereen aan doet ze graag. Alleen vindt lang niet iedereen dat leuk. Afleren dus. Luisteren gaat over het algemeen heel goed. Zowel naar Hidde als naar mij.

Verhuizer

Vannacht heeft ze alleen een plas gedaan in de bench. Eenmaal buiten startte de poepmasjien op volle toeren. Daarna vond ze het grappig om tot twee keer toe (op dezelfde plaats) in de hal te plassen. Jawel, dat krijg je als buiten lopen nog steeds een meer dan spannende onderneming is. Had ze ook maar ogen in d'r kont :-)
Net is ze aan de verhuizing begonnen. Kussen uit de bench, midden in het kantoor en daar dan lekker op liggen. Na een tijdje bij mij piepen..... ze wilde toch liever met het kussen in de bench. Alles uit de bench, geen probleem. D'r weer in . . . .Nancy helpen!!!!

Poepvrij

Jawel: een poepvrije nacht :-) De vlag wappert nu vrolijk aan de voorpui (hahaha, bij wijze van dan . . . ).
Hoe is het verder met Amy?
Tsja, niet echt top. Tis en blijft een droppie, maar buiten vindt ze het niet leuk. Ik moet nu aan de riem trekken om haar een paar stappen te laten zetten en op de terugweg trekt zij mijn arm uit mijn kom (snel naar het veilige 'binnen').
Op de plek waar ze gisteren George is tegengekomen, gaan haar rug- en nekharen overeind staan en haar koppie draait de hele wandeling alle kanten op. Zo van: zelfs van achteren zoude ze mij aan kunnen vallen.
Nou goed. Ze zijn nu hard aan het werk om thuis de vloer te leggen en ik hoop dat we eind deze week in een normaal bewoonbaar huis kunnen vertoeven. Wordt alles voor Amy een stuk duidelijker en waarschijnlijk minder eng. Eén voordeel: geluiden van de bouw schrikken haar niet af :-)

Weinig goed

Pffff, die maffe boxer heeft Amy niets goeds gedaan. Ze is weer een grote angsthaas. Alles en iedereen in eng, eng en eng. Buiten lopen aan de riem: is niet leuk!!!
Vanmiddag had ze haar tweede ontmoeting met een volwassen hond. Ook deze kwam blaffend op haar af. Direct piepen, staart tussen de benen en wegkruipen. Bleek dit de goedsullige George te zijn. Een Golden Retriever van elf jaar oud met alleen maar goeds in de zin, net als zijn baas. Toen ik het verhaal vertelde van gisteren, legde hij George (Sjors?) op zijn rug en kon Amy (na lang aandringen en meer dan voorzichtig) wat aan George snuffelen. Een echt succes is het niet geworden. Bibberen, rugharen overeind, staart tussen de benen zodat deze plat tegen haar buik aan kwam.
Na deze spannende ontmoeting wist ze niet hoe snel ze thuis moest komen. Nu snel met haar naar de puppy-cursus. Kan ze leren dat andere honden ook heel leuk kunnen zijn.
Een volgend wandelrondje bleek zelfs een 'loslopende' vrouw reden voor paniek. Daar ging haar staart weer tussen de benen en daar kwamen de nek- en rugharen weer overeind. Ook deze mevrouw was zo lief, na wat gesnuffel aan haar hand, Amy een knuffel te geven.
Zo zie je maar, naast mijn nare 'buurvrouw' kent de wereld meer aardige mensen.

Verwijzing!

Dit keer een verwijzing: check www.amylief.blogspot.com

GODVERDOMME!!!!!

Sorry, ik kan geen titel bedenken die de lading beter dekt. Ik ben pis- maar dan ook pislink.
Amy barst van de energie en alleen rennen in de wei vindt ze af en toe te saai. Dus -weer of geen weer- riem om en een stuk lopen. Om het voor mezelf ook leuk te houden, kies ik steeds een ander rondje.
Vanmiddag was het doodlopende pad bij mij naast aan de beurt. Niets vermoedend loop ik langs een aldaar afgelegen huis als een boxer van zich laat horen achter het hek. Ik denk nog: da's mooi, kan Amy daaraan wennen. Zijn bazin roept de hond, alleen deze reageert niet en springt spontaan over het hek(je) heen op Amy af. Die schrikt en ik -uiteraard- ook. Met de grote boxersnuit krijgt Amy een flinke zet en belandt in een plas. Ik schreeuw en krijs tegen de boxer dat ie moet opsodemieteren en roep naar de vrouw iets van TRUT.
Nadat Amy tot twee keer toe een oplawaai heeft gekregen, kan ik mijn weg vervolgen en bedenk terug te lopen naar huis. Tot mijn verbazing schiet nu de boxer aan de voorkant van het huis de weg op. Wederom is Amy de lul.
Pissig, geschrokken en opgefokt -met een pup onder de blubber- loop ik naar huis. Pak de autosleutels en rijdt terug naar de vrouw in kwestie. Die krijst niet met mij te willen praten, omdat ik haar een trut heb genoemd. Haar dochter probeert nog aardig te zijn, maar 'ma' blijft bij haar standpunt. Haar dochter vertelt dat de hond ook aan de voorkant de weg opkom, omdat 'ma' de zweep aan het pakken was. Let wel: de vrouw in kwestie heeft een vogelopvang...... Afijn na wat vijven en zessen mag ik binnenkomen en bied ik mijn excuses over wat ik heb uitgekraamd in mijn schrik. Dat lijkt ze niet te begrijpen en haar man (aardig) legt het nog even uit.
Vervolgens ontstaat er een raar verhaal over dat ze niet weet hoe de hond reageert, omdat deze uit een Belgisch asiel komt. Waarop ik het niet kan nalaten te zeggen dat ik dat ook niet weet omdat mijn Amy uit een Drutens nest komt (wat een gelul). Afijn, madame is niet bereid haar excuses aan te bieden. En vindt het nodig nog even toe te voegen dat ze hoopt dat het niet zo'n schapenkiller is, als de andere twee waren. Ja hoor ja!!!
Thuisgekomen heeft Hidde toch maar even de politie gebeld. Ik was boos (teleurgesteld) over het feit dat zij geen excuses maakte. In eerste instantie deed ik niets anders dan langs lopen met een aangelijnde hond....... En dat woord 'schapenkiller' zat (zit!!!) me ook helemaal niet lekker. Afijn, politie deed moeilijk... Hidde doorvragen en hij werd doorverbonden met een dienstdoende agent.
Goed, de 'mannetjes' zijn geweest. Waarop eentje het nodig vond, mij de les te lezen over mijn reactie. Ik heb maar even haarfijn uitgelegd dat ik het niet waardeer dat hij de rollen omdraait. Nou goed, ze hebben een aantekening gemaakt en ook een bezoekje aan de buren gebracht (waar ik dan weer niet bij mocht zijn . . . . ).
Voor Amy is het zo wel een dag vol met nieuwe ervaringen, want daarna kon ik weinig anders dan haar onder douche zetten (wat ze niet erg vindt).
Nu ligt ze voor pampus. Ik hoop dat een volgende ontmoeting met een soortgenoot beter verloopt.
Heel gek: ik heb hoofdpijn :-(

Amy is okay :-)

Amy gaat geweldig.
Ze blijft maar groeien en ze wordt steeds minder tekkel. Tis een lief beest en ze luistert heel goed. Ze begrijpt: zit, af, zachtjes, laag en rustig!!! Ik vind het een topprestatie.
Overdag is ze redelijk tot goed zindelijk. Heel af en toe vergeet ze nog buiten te plassen en doet dan binnen. Poepen doet ze eigenlijk altijd buiten. En dat vind ik helemaal niet erg :-)
Alleen 's nachts is en blijft het ingewikkeld. Ze wil domweg niet alleen zijn. Ik heb nog steeds geen passende oplossing. Ze ligt lekker in de bench, speeltjes binnen handbereik, een kruikje voor de warmte en een klein lichtje. Ik mis nog iets waarschijnlijk. Kan het alleen niet bedenken.......
Leuk overigens dat ik via deze site contact heb met Amani (haar broertje), die ook groeit als kool.