En zo kan het ook

GOED GOED

Boef in snoeihout!

Is het geen bruin beertje?

Het gaat goed met Amy en Aran. De eerste knokpartij is dus achter de rug en ze likken nu nog steeds elkaars wonden. Verder doen die twee het prima. Lekker samen rennen en tegen elkaar springen. Op deze manier kan ik een hond echt niet uitlaten.

De verschrikkelijk honger, die Aran had, lijkt minder te worden. Alhoewel hij geen hapje onbenut laat. Amy hoeft echt geen droge, witte rijst; Aran daarentegen eet het als biefstuk. En ook het restje van ons bord (traditie voor Amy) smaakt hem goed (Amy overigens ook). Met brokjes wil Amy haar bak weleens laten staan (voor Aran), eten van de tafel niet.

Samen zijn ze onwijs waaks. Een collectante maakte zich uit de voeten toen de twee blaffend voor het raam verschenen. Zo van: "Laat die ene euro maar zitten." Hahaha, dat vind ik dan wel weer stoer.

De paarden in de wei naast ons, zien ze niet of in elk geval reageren ze niet op deze viervoeters. En gelukkig maar, want de eigenaresse is niet onze vriendin en vice versa. Met haar wil ik absoluut geen trammelant. En het gaat goed. Ook voorbijgangers (fietsers en wandelaars) krijgen minder (blaffende) aandacht van Amy dan normaal. Negen van de tien keer is spelen met Aran veel aantrekkelijker.

Soms heb je een (voor)gevoel

Gisteren moest ik de hele dag werken. Hidde ging in de middag naar Doetinchem om de nieuwe zending vissen op te halen. Hidde kwam met pech langs de weg te staan :-( Om klokslag 16.45 uur (voorgevoel) wilde ik echt graag naar huis. . . . Ik zei nog tegen mijn kleegaatje "kijken hoe ons duo het maakt!".
Thuis aangekomen had Amy een gaatje in d'r kont en Aran drie gaatjes in zijn heup en eentje in zijn lip. Amy liep ook wat mank. Geknokt (min of meer). Wie nu de winnaar is van deze (mini) strijd, is ons niet bekend. Wel wat onhandig om daar nu goed op te reageren.
Vandaag is Hidde thuis geweest. Af en toe toch wat strijd tussen die twee en toneel van Amy. Mank lopen en dan als een haas achter haar stok aanrennen. Ze moet en zal die stok als allereerste pakken.
Verder maken ze het samen prima. Het komt zelfs voor dat Aran op de stoel ligt en Amy op de poef voor de stoel. Aran bromt als een bruin beertje als wij thuis komen of de trap aflopen. Hij wil onwijs graag gekriebeld worden en komt ook vaak een knuffel halen.
Alleen onze trap, hahahaha. Hij is nu drie keer zo dom geweest naar boven te gaan op de hopeloos steile trap. De eerste keer ging hij vrolijk naar beneden. Wij blij, want Aran naar beneden dragen is geen optie. De tweede keer naar beneden ging minder enthousiast, maar ging wel. De laatste keer moesten koekjes en de riem uitkomst brengen. En ja het is waar, drie maal is scheepsrecht: hij is de trap niet meer opgegaan.

Rustdag

De kleine zwarte boef heeft vandaag voor een rustdag gekozen. Niet van haar stoel te krijgen, amper in beweging te krijgen. Zo erg zelfs dat ik met Aran aan de riem een blokje om ben gegaan. Wat Amy totaal geen probleem vond en wat heel goed ging. In vergelijking met Amy nauwelijks trekken en als hij wel trok, was hij makkelijk tot "naast" te verleiden met een brokje. Amy daarentegen maalt niet om iets lekkers als ze wind in haar neus heeft.
Ook in de wei was Amy erg rustig en wilde ze vanochtend niet eten. Ik me -natuurlijk....., muts die ik ben- zorgen maken. En ja, vanmiddag en net ging die eigenwijze sodemieter gewoon eten en zelfs wat rennen met Aran (die het dit keer uitlokte).
Aran is onverzadigbaar wat eten betreft en zijn drollen zijn daar naar. Wat die gast per dag naar buiten werkt . . . . De buurman kan d'r prima een seizoen mee mesten.
Nu liggen ze lekker op de bank en doen maar weer eens tukje. Ik ben net niet jaloers.

Goed goed

Het gaat prima met onze boeven. 's Nachts slapen ze lekker rustig. Tis alleen nog even strijden wie nou op welke stoel eindigt... hahaha (overigens zonder machtsvertoon).
Vandaag zijn ze vier uurtjes samen thuis geweest en Aran heeft alleen de drang gehad om de klomp van Hidde mee naar zijn kleed (plaats) mee te nemen. Ze ravotten lekker in de wei en het wordt meer en meer samen dollen en rollen; dan plaats bepalen. Eten kunnen ze beide als de beste. Zodra de deur open gaat, waar het voer zich achter bevindt, heb je alle aandacht van deze sodemieters. Nu dollen ze samen door de woonkamer. Iedere keer leg ik alle kussens op de bank, echter zij hebben ze d'r sneller weer vanaf. Nou ja, geeft niets. Als ze maar lol hebben. Aran vindt het heerlijk om -zeker 's avonds- bij Hidde aan te kruipen en Amy vindt dat prima. Die kleine zwarte heeft het al snel veel te warm en verdwijnt dan toch naar een "koel" plekje op de bank. Aran geniet van de kriebels, knuffels en aandacht. Binnenkort zetten we Aran onder de douche. Geen idee of hij daar aan gewend is, maar dat merken we vanzelf. Amy houdt niet van douchen, maar krijgt toch regelmatig een (hard nodig) sopje. Daarna is ze nog zachter, glimt meer en ruikt o zo lekker. Dus ook die "bruine" moet d'r een keer aan geloven. Want ravotten in de klei van de Betuwe . . . . levert veel blubber op aan poten en in de vacht. Nu ze samen in de tuin spelen, is hun aandacht voor voorbijgangers (fietsers en voetgangers) nauwelijks aanwezig. Ze reageren heel even en besluiten al snel dat samen spelen veel en veel leuker is. Ook als een van ons thuis komt (of wij beiden) treffen we ze vaak in diepe slaap aan. Ze hebben veel plezier met elkaar en vinden het helemaal niet erg om daarna lekker een tukje te doen. Binnenkort laat ik ze samen Eiland van Maurik kennen. Kan Aran lekker zwemmen, kan Amy pootje baden (die zwemt echt niet!) en kunnen ze naar hartelust rennen.

PLAATJES

Saampjes

Aran is bij ons. Een onwijs leuke en lieve hond. Gisteravond zijn Benno en Petra geweest om te kijken hoe het met hun kroost is. Vannacht hebben ze lekker ieder op een stoel in de kamer geslapen en geen kick gegeven. Vanochtend (pffff en het is pas 08.15 uur) hebben ze al uitgebreid in de wei gerend en lekker liggen rollen. Eten gaat prima. Aran is een stuk sneller dan Amy door zijn brokken en dan wacht hij lief tot Amy ook klaar is of hij de rest op mag eten.

GEDAAN!!!!!

HOEIIIIIIIIIIIIIIIII, sinds net ook de eigenaar van Aran, broertje van Amy. Wel onder voorwaarden dat die twee het met elkaar kunnen vinden :-)

Het begin....

http://home.tele2.nl/bennoreinders/

Aran / broerlief / dilemma

-----

Aran is een reu van 2 jaar oud (geb: 14-01-2006), kleur: bruin, niet gecoupeerd, wel gecastreerd. Hij kan met andere honden. Kan met eigen katten. Kan met grote kinderen. Een paar uur alleen thuis zijn en mee in de auto is geen probleem.
Omschrijving: Aran heeft een consequente baas nodig die veel ruimte voor hem heeft en veel met hem doet zodat hij zijn energie kwijt kan.

-----

EN NU DAN??????????????? Pffffffffffff, dilemma.

Broertjes en/of zusjes

Het moedertje van Amy, Tjerra, is drachtig. Over een week of vier worden de kleine pluizenbolletjes verwacht. Zover ze hebben kunnen zien, zijn het zes pups. Binnenkort zal de website van de Reinders wel weer in de lucht gaan. Houd het even in de peiling.