De kleine zwarte boef heeft vandaag voor een rustdag gekozen. Niet van haar stoel te krijgen, amper in beweging te krijgen. Zo erg zelfs dat ik met Aran aan de riem een blokje om ben gegaan. Wat Amy totaal geen probleem vond en wat heel goed ging. In vergelijking met Amy nauwelijks trekken en als hij wel trok, was hij makkelijk tot "naast" te verleiden met een brokje. Amy daarentegen maalt niet om iets lekkers als ze wind in haar neus heeft.
Ook in de wei was Amy erg rustig en wilde ze vanochtend niet eten. Ik me -natuurlijk....., muts die ik ben- zorgen maken. En ja, vanmiddag en net ging die eigenwijze sodemieter gewoon eten en zelfs wat rennen met Aran (die het dit keer uitlokte).
Aran is onverzadigbaar wat eten betreft en zijn drollen zijn daar naar. Wat die gast per dag naar buiten werkt . . . . De buurman kan d'r prima een seizoen mee mesten.
Nu liggen ze lekker op de bank en doen maar weer eens tukje. Ik ben net niet jaloers.
Thursday, April 17, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment