Kijkduin was helemaal geweldig. Zaterdag overdag lekker lopen trutten in huis en Amy laten razen. Het uur in de auto was ze ontzettend lief. Gewoon lekker een tukje doen op de 'hoeden'plank.
Eenmaal in Kijkduin, door naar het strand. Ghi, die golven, het zand. Amy was helemaal happy. Alleen vond ze de zoute smaak van het water ietwat vreemd. En tuurlijk, andere honden, veel andere honden. Steeds nieuwe kansen om te spelen, te dollen en als het even kan over de andere hond heen te springen. Tis me d'r eentje.
Zondag weer naar het strand. Tuurlijk was het nu veel drukker en Amy niet meer te houden. Zodra de ene hond vertrok, dienden zich wel twaalf nieuwe aan. En tsja, dan is luisteren niet haar ding. Na ruim een uur had ik mevrouw -met hulp van een aardige hondenbezitter- weer aan de lijn.
Op de terugweg was Amy weer de liefste hond van de hele wereld. Heerlijk geslapen. En tot en maandag geen kind gehad aan die kruimel. Een hapje eten: prima; even naar buiten: prima. En verder? Niets, gewoon lekker slapen (uitrusten).
De cursus V.E.G. heb ik afgezegd. Op dit moment staat mijn hoofd -helaas- niet naar trainen op woensdag op 21.00 uur en op zondag om 11.45 uur. Zakelijk veel gedoe, die veel energie opeist. Dan ook nog een cursus boekhouden . . . Nou ja, tis even niet anders. De eerstvolgende cursus stappen wij weer in.
Sunday, November 12, 2006
Wednesday, November 01, 2006
Boerensloot
Het is herfst. Het waait. Een frisse, verkwikkende wind. Het is koud, behalve tijdens het stevig doorstappen in een weiland.
Amy rent als een gek heen en weer. Heerlijk struinen, af en toe een hapje koeienvlaai, door het riet en over een blubberige plank die het ene weiland met het andere verbindt. Al slippend blijft ze heen en weer rennen over het 'bruggetje'. Ik zie het smerige water, bezaaid met kroos. En jawel, ze floept zo de smerige bende in. Kan -natuurlijk- niet zelf d'ruit komen en krabbelt wat met haar poten. Gelukkig heeft ze haar halsband om en trek ik die rare muts makkelijk de kant op.
Tsja, waarschuwen kan ik haar niet voor zo'n slootje...... ervaring opdoen is het beste.
Amy rent als een gek heen en weer. Heerlijk struinen, af en toe een hapje koeienvlaai, door het riet en over een blubberige plank die het ene weiland met het andere verbindt. Al slippend blijft ze heen en weer rennen over het 'bruggetje'. Ik zie het smerige water, bezaaid met kroos. En jawel, ze floept zo de smerige bende in. Kan -natuurlijk- niet zelf d'ruit komen en krabbelt wat met haar poten. Gelukkig heeft ze haar halsband om en trek ik die rare muts makkelijk de kant op.
Tsja, waarschuwen kan ik haar niet voor zo'n slootje...... ervaring opdoen is het beste.
Subscribe to:
Posts (Atom)