Het is herfst. Het waait. Een frisse, verkwikkende wind. Het is koud, behalve tijdens het stevig doorstappen in een weiland.
Amy rent als een gek heen en weer. Heerlijk struinen, af en toe een hapje koeienvlaai, door het riet en over een blubberige plank die het ene weiland met het andere verbindt. Al slippend blijft ze heen en weer rennen over het 'bruggetje'. Ik zie het smerige water, bezaaid met kroos. En jawel, ze floept zo de smerige bende in. Kan -natuurlijk- niet zelf d'ruit komen en krabbelt wat met haar poten. Gelukkig heeft ze haar halsband om en trek ik die rare muts makkelijk de kant op.
Tsja, waarschuwen kan ik haar niet voor zo'n slootje...... ervaring opdoen is het beste.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
hahahaaa.... gelukkig is Amy goed opgevoed, anders had je ook nog in de sloot gelegen!
Kanjer die hond! Zou jij er zelf nog uitkomen? Ik zie het tafereel zo voor me, hond vol kroos, lekker stinken maar wat een lol
XBar.
Post a Comment