Alles lekker hier!

Daar zijn we weer eens. Alles gaat lekker en goed.
De afgelopen periode ben ik druk geweest met het bedrijf en met mijn boekhoudcursus. Hidde is dus nu even de favoriet van Amy. Zo snel dat om kan draaien :-) Altijd lag ze 's avonds bij mij, nu Hidde veel thuis is, kruipt ze eerder tegen hem aan. Vreemde gewaarwording.
Die kleine kruimel is nu lekker aan het puberen. Ze 'leest' de krant af en toe, draait bij tijd en wijle een 'cd'. En haar Sinterklaascadeautjes heeft ze binnen no-time gesloopt. Een leuk geknoopt touw met aan iedere kan een tennisbal. De tennisballen had ze d'r binnen vijf minuten af en het touw diende de volgende dag al als een gerafeld vodje.
Ze luistert wel goed. Kort en streng werkt. Ze kan behoorlijk uitdagen en wil graag haar zin doordrijven. Ze rent, spurt, vliegt heerlijk in de buitenlucht. Alleen luisteren als er een andere hond bij is, wil/doet ze niet. Af en toe blaft ze nu om de aandacht te krijgen. Compleet negeren is dan het allerbeste.
De groei in de hoogte lijkt gestopt, wel wordt ze nu breder, heeft veel honger en is ze onwijs gespierd. Wij zijn gewoon onwijs trots op haar. Ze tovert nog steeds iedere dag een lach op ons gezicht.

Boef(je)

Kijkduin was helemaal geweldig. Zaterdag overdag lekker lopen trutten in huis en Amy laten razen. Het uur in de auto was ze ontzettend lief. Gewoon lekker een tukje doen op de 'hoeden'plank.
Eenmaal in Kijkduin, door naar het strand. Ghi, die golven, het zand. Amy was helemaal happy. Alleen vond ze de zoute smaak van het water ietwat vreemd. En tuurlijk, andere honden, veel andere honden. Steeds nieuwe kansen om te spelen, te dollen en als het even kan over de andere hond heen te springen. Tis me d'r eentje.
Zondag weer naar het strand. Tuurlijk was het nu veel drukker en Amy niet meer te houden. Zodra de ene hond vertrok, dienden zich wel twaalf nieuwe aan. En tsja, dan is luisteren niet haar ding. Na ruim een uur had ik mevrouw -met hulp van een aardige hondenbezitter- weer aan de lijn.
Op de terugweg was Amy weer de liefste hond van de hele wereld. Heerlijk geslapen. En tot en maandag geen kind gehad aan die kruimel. Een hapje eten: prima; even naar buiten: prima. En verder? Niets, gewoon lekker slapen (uitrusten).
De cursus V.E.G. heb ik afgezegd. Op dit moment staat mijn hoofd -helaas- niet naar trainen op woensdag op 21.00 uur en op zondag om 11.45 uur. Zakelijk veel gedoe, die veel energie opeist. Dan ook nog een cursus boekhouden . . . Nou ja, tis even niet anders. De eerstvolgende cursus stappen wij weer in.

Boerensloot

Het is herfst. Het waait. Een frisse, verkwikkende wind. Het is koud, behalve tijdens het stevig doorstappen in een weiland.
Amy rent als een gek heen en weer. Heerlijk struinen, af en toe een hapje koeienvlaai, door het riet en over een blubberige plank die het ene weiland met het andere verbindt. Al slippend blijft ze heen en weer rennen over het 'bruggetje'. Ik zie het smerige water, bezaaid met kroos. En jawel, ze floept zo de smerige bende in. Kan -natuurlijk- niet zelf d'ruit komen en krabbelt wat met haar poten. Gelukkig heeft ze haar halsband om en trek ik die rare muts makkelijk de kant op.
Tsja, waarschuwen kan ik haar niet voor zo'n slootje...... ervaring opdoen is het beste.

Dankjewel Jess voor de mooie foto's

En weer een cijferlijst

De wekker loopt om 9.15 uur af. Iets voor die tijd ben ik wakker. Hup, d’ruit. Bakkie koffie en dan onder de douche. Om 9.30 uur sta ik met Amy in de wei. Goed uitlaten (poepen enzo) en even lekker rennen.
Om 9.55 uur zitten we in de auto en om 10.00 uur meld ik me voor het examen. ‘’Je bent lekker vroeg!’’. ‘’Ow????’’, zeg ik verbaasd. ‘’Ja, jullie zijn om 11.30 uur aan de beurt (sjucht).
Terug naar huis, hele plan in de war. Amy eten gegeven en gewacht tot het 10.55 uur was. Om 11.00 uur herhaalt het ritueel zich.
We lopen in met Birgit en dan begint het examen. Ik ben –opeens- zenuwachtig. En dat merkt Amy. Het gaat niet allemaal van een leien dakje. Het wachten (na het klassikale gedeelte) duurt lang. Dan zijn wij. We doen ons ding. Tenminste dat probeer ik. In de zenuwen vergeet ik Amy de commando’s te geven en ik begin me wat moedeloos te voelen. De keurmeester lacht lief naar me. Eindelijk is het klaar en kan Amy (tot haar teleurstelling) het hok in om te wachten.
Blijkt dat het wachten langer gaat duren dan gedacht. Pas om 18.00 uur wordt de uitslag bekend gemaakt. Ja hoor ja. Op naar huis. En om de tijd de doden weinig meer kunnen doen dan stomme spelletjes op de computer.
Om 17.30 uur weer in het clubhuis. Amy is lekker thuis en doet ondertussen een dutje. Eerst de trekking van de loterij in trant van ‘weer een vingerplant’. Ik win niets. Dan komen de uitslagen….. De hoogste groepen eerst. Behoorlijk wat teams hebben het niet gehaald. De moed zakt me in de schoenen. Eindelijk: EG-uitslagen. Eentje is gezakt: EN DAT ZIJN WIJ NIET. WIJ ZIJN G E S L A A G D; met 94 van de 120 te behalen punten.
Gedragen t.a.v. andere honden: 9
Aangelijnd liggen op riem afstand, 2 minuten: 9½
Aangelijnd volgen: 6½
Zit en af tijdens de oefening: 7
Staan en betasten: 7
Gebit tonen: 8
Voorroepen op 5 meter los: 7
Omgang baas hond: 10.

Maffe hond

Amy heeft iets 'nieuws'! Ze wil de auto niet in. Voorheen sprong ze in iedere auto; nu ff niet. Ik moet haar aan de riem doen en dan loopt ze gewillig mee (dat dan weer wel). Door dit maffe gedrag verspeelde ze afgelopen week een uitje aan het water.
Zaterdag wilde ik zelf graag naar buiten en was ze de sigaar, hahahaha. Lekker lopen rennen (natuurlijk) en Lobbes (zo heb ik hem maar genoemd) ontmoet. Een lieve, zwarte labrador met een druk vissend baasje die geen oog voor Lobbes had. Dus Lobbes ging vrolijk met ons mee. Tot ik Amy riep. Lobbes kwam; Amy niet. Ik tegen Amy zeg 'zit'. Lobbes gaat naast me zitten; Amy niet. Ik durfde amper nog een commando aan Amy te geven, want Lobbes keek mij dan wat treurig aan met zijn trouwe, bruine ogen. Na een uur (ja, ja, ja) stonden we bij de auto. Het leek even of ik beter Lobbes mee naar huis kon nemen (ging veel makkelijker) dan die draak van ons. Na veel 'gedoe' Amy toch bij me gekregen (en beloond, want zo hoort dat . . . .).
Gisteren (zonder Lobbes) vond ze haar actie van zaterdag schijnbaar grappig en voor herhaling vatbaar. Mam en ik zaten al in de auto en Amy ging nog even spurten. Weer 'gedoe' om haar bij mij te krijgen. Terwijl tijdens het wandelen ze prima luisterde als een auto passeerde. Zoals de titel zegt: maffe hond.
Zo heeft ze afgelopen woensdag haar proefexamen prima doorstaan. Niet eens aan de gentle-leader. Vooraf klieren (tijdens het wachten op onze beurt), braaf haar 'ding' doen en dan weer lekker verder klieren (achteraf). Nu op naar het examen van aanstaande zondag.

Geen praatjes: plaatjes!!!

Plaatjes

Ons kleine guppie

Eindelijk: ik neem d'r mee de auto in. Ze kijkt wat vreemd op als de auto niet kant van het 'eiland' kiest. Als ik de auto stil zet voor de pont, kwispelt ze blij. Helaas hier is het (nog) niet. We slingeren de dijk over. Enigzins gehinderd (hihi) door de vele fietsers, wandelaars en zondagrijders. En dan rijden we Schalkwijk binnen. Ai, nu moet ze aan de riem. Dat kan de bedoeling toch niet zijn. We bellen aan bij 26. Mevrouw Sjiraffe doet open. Meneer Sjiraf doet Bruce en Bowie even de tuin in. Amy is redelijk rustig, riem af en snuffelen maar. Kleine Lara schenkt ze weinig aandacht. Ze ruikt en hoort de stoere mannen. Binnen laten dan maar. Ai, nu nemen ze allebei een run op de ranke dame. Plassen dan maar (in de kamer). Ach ja, iedereen is blij als ik met Amy op bezoek kom. Een gedeelte van de vloer is na afloop altijd gedweild. Al snel spelen de drie boeven met elkaar in de tuin. Dan is het tijd om nog even te ravotten aan De Lek. Ik verwacht dat Amy nu ook wel gaat zwemmen. Niets iets minder waar. Helemaal nat worden, is niet erg. Zwemmen? No way! Als Bowie en Bruce in het riet verdwijnen, gokt Amy dat ze aan de andere kant wel weer aan wal komen. Mis! Snel rent ze terug en vangt ze ze weer op in het water. Nog even droog rennen en dan weer slingerend de dijk op. Lang (3x) wachten op de pont. Amy slaapt niet. Ik geef haar thuis te eten (lever EN brokjes) en moet dan even de deur uit. In die tijd heeft ze al heerlijk geslapen. Met moeite komt ze ons begroeten en vlak daarna is ze alweer onder zeil. Ons kleine guppie.

Opeens een pubert in huis?

Droge brokken heeft ze liever niet. Doe maar lever ofzo.
Energie heeft ze te over. Het liefst gaat ze de hele dag met mij op pad. Ik denk om te struinen en eventueel te jagen. Ze wil rennen, vliegen en dat alles zeker niet aan de riem. Net in het weiland geweest. Ik mag niet klagen over de oppervlakte gras. Toch is het madame te klein geworden (lijkt het). Ik ga gewoon eerst mijn huiswerk en dan ravotten op het eiland. Is ze ook wat rustiger op de cursus vanavond.

Amy en ik; ik en Amy

Ghi, het is en blijft leuk: een hond!
Amy gaat letterlijk en figuurlijk met sprongen vooruit. Ze luistert steeds beter en onthoudt de commando's. Laatst -op de cursus- moest ze gaan zitten en blijven zitten, terwijl ik wegliep. Ik dacht nog even: dat wordt het niet. En wat doet die brave bruinoog? Ze gaat zitten en blijft zitten.
Dagelijks maken we ons rondje (minstens 1 uur) op het Eiland van Maurik. Heerlijk rennen, springen door het hoge gras, pootje baden in de Nederrijn en stokken meeslepen. Heel af en toe verschijnt een andere hond op het toneel en negen van de tien is dat het extraatje van de dag.

Spring-in-het-veld

Nou, wij hebben het gevonden hoor. Een stukje natuur aan de Nederrijn waar Amy heerlijk kan rennen en pootje baden (Sjiraffe, ze lijkt echt op pup-Jill).
Als een dolle rent ze door het water. Springend, snel weer de kant op, door de bosjes en hupla -met een sierlijke sprong- het water in.
Hidde is mee en samen grijnzen we om haar vrolijkheid en genieten van het zonnetje dat op ons gezicht schijnt.
Helaas zien wij de vrouw met loslopende hond later dan Amy. Die kruimel van ons wil spelen. De andere hond echter niet. Amy geeft niet op. Luistert niet naar ons en gaat maar door. Ze springt zelfs over het hondje heen. Ai, toch jammer. Na, wat gedoe toch die muts aan de riem gekregen. Voorlopig blijven opletten en zorgen dat wij alles zien dan Amy.

Nog meer

Vergeet ik toch te vertellen van de E.G.-les.....
Met een kleine groep, de gentle leader en Michel als instructeur ging het geweldig. Een 'snelle' les, veel doen dus constant in beweging. Dat is wat Amy en ik prettig vinden. Aan het einde van de les bleek het iedereen goed te bevallen om op deze manier les te krijgen.
Van zit naar af, van zit en blijf naar af en blijf, van volg, linksom, rechtsom naar achterwaarts en als toetje (stiekem onderdeel van V.E.G.) het lopen van achtjes.
Ghi, goed en leuk.

Badderen

Ik had gisteren een dag voor mezelf en daarmee automatisch ook voor Amy. Eindelijk scheen de zon weer eens en ik ben op onderzoek gegaan waar ik lekker met die kruimel zo kunnen lopen. Op het Eiland van Maurik (helemaal achteraan) is het rustig, biedt een hek toegang tot een stukje dode arm van de Nederrijn.... en daar kan gespeeld worden. Nadat de muts lekker los had gelopen (en goed geluisterd) zijn we het hek door gegaan. Ik ben in de zon gaan zitten. Amy begon met water drinken. Langzaam maar zeker ging ze verder het water in. Wel heel verbaasd naar haar achterpoten kijkend op het moment dat deze ook nat werden. Ze wende snel aan het water. De golven, die een bootje maakte, bleken top. Happen in het water; rennen door het water; steeds wat dieper; tot aan haar buik en regelmatig haar hele snuit in het water. Zwemmen is (nog) niet aan de orde. Daarom gaan Hidde, Amy en ik (zodra de zon doorbreekt) naar het water. Zien hoe het na de eerste ervaring verder gaat. Ik heb intens genoten. Zo heerlijk in het gras, zon op mijn gezicht en een vrolijk spelende hond. Geluk zit hem in het moment!!!

Weer een plan

Omdat Amy blijft trekken, druk en zenuwachtig is, heb ik op advies van Michel (instructeur) een gentle leader aangeschaft: http://www.dogweb.nl/winkel/gentlel.html
Amy oogt best zielig met dat geval om haar snuit en hij is nog knalrood ook. Toont goed op zo'n zwarte snuit. Op de training werkte de gentle leader. Net hebben we samen een ommetje gemaakt en het gaat redelijk. Tot een 'kudde' duiven wegvloog, Amy schrok en probeerde daarna toch weer te trekken. Niet zo erg als aan de halsband. Op dit rondje kwamen we twee lama's (echt waar!!!) tegen en zonder 'gedoe' zijn we daar langs gelopen. Een kleine overwinning.
Voor mij is het een prettig hulpmiddel. Ze is zo sterk dat ik haar nauwelijks kan houden als ze opeens een spurt neemt.
En laat ik nou ook net een lange looplijn hebben gekocht.... Dat wordt dus twee ommetjes op een dag. Eentje om haar scherp te houden en eentje voor de lol. Op de 'club' zal dat wel weer minder goed worden ontvangen. Nou ja, wat niet weet; wat niet deert en het is MIJN (sorry, onze) hond.

Rustig

Stiekem een rustige tijd voor Amy. Wat wil je ook met dit weer. Ik loop nog steeds dagelijks mijn rondjes. Alleen zijn ze niet zo heel lang. Iedere keer betrekt de lucht en ik heb geen zin om me nog eens nat te laten regen.
Afgelopen woensdag was de eerste les. Voor die gelegenheid heb ik mezelf maar een regenpak cadeau gedaan. Ik vertik het wel om in dat geval Amy uit te laten.....
De les ging goed. Ze is braaf (slim) genoeg om te doen wat ze moet doen en daarna lekker te gaan klieren. Jammer is wel dat de honden nu niet met elkaar mogen spelen. Dat is immers het allerleukste.
Ik ben lopend naar de club gegaan en dus ook weer terug. Pfffff, lijkt nu voor mij intensiever te worden dan voor die lenige den met een geweldige conditie.
Zondag heb ik de les overgeslagen. Zaterdag hadden we een feestje en zeven logees. Dus dat was niet te combineren.
Traplopen heeft Amy herontdekt. Alleen naar beneden kan en durft ze niet. Niet zo handig nu ze een behoorlijk gewicht heeft. Laatst zaten wij beneden in de kamer en bedacht ze zelf even naar boven te gaan. De gup. Het was al snel piepen dat ze wel weer naar beneden wilde . . . . Ach ja, als dan lief koppie bovenaan de trap staat, doe je wat je moet doen :-)
Woensdag (morgen al) staan we weer op het veld voor les 2 :-)

Het blijft feest

We waren net begonnen aan de pupycursus toen we Josien troffen. ''Ow, wat leuk een Dobertje!!!'', was haar reactie. Uiteraard kregen wij de praat en Josien vertelde zelf een Dober te hebben (Tiësto) en de vader van Amy te kennen van de IPO. Ook liet zij weten dat ze zeer regelmatig bij haar vriend in Eck en Wiel is. Ik zag haar regelmatig lopen met Tiësto op het fietspad terwijl ik in de auto voorbij reed. Nu Amy en ik al ruim een week zo'n drie kwartier per dag rondlopen in de buurt, hoopte ik haar en Tiësto een keer te treffen.
Zaterdag was het zover. Eerst heel spannend voor Amy, zo'n grote kerel. Al snel was het spannende weg en stonden Josien en ik in een wirwar van riemen. ''Jammer dat we ze nergens kunnen laten spelen'', zei Josien. ''Als je het leuk vindt, ik heb thuis alle ruimte'', antwoordde ik. Zo gezegd, zo gedaan. Op naar de wei. Wij zijn heerlijk aan de kant -in de zon- gaan zitten met een drankje en een peukje en Tiësto en Amy hebben waanzinnig lopen rennen, ravotten, klieren. Helemaal leuk. Die zaterdag werd voor mij dus een korte wandeling, die ik overigens gisteren dubbel en dwars heb ingehaald met schoonpappa.
Nan

GENIETEN

Amy heeft haar broertje gevonden. Zodra Amani binnenstapte, was het goed. Grote vrienden. Samen rennen, dollen, ravotten in de stromende regen. Petra en ik hebben wat moeten ontberen om die twee zo heerlijk te zien klooien.
In huis ging het perfect. Amy moet wel blijven uitdagen. Toch lukte het redelijk eenvoudig de twee rustig te krijgen en zelfs samen te laten slapen. De tweede keer in de wei (gelukkig was het droog) ging heerlijk. En tsja Amani: pffff, ik smelt van de hond. Mooie kop, lieve ogen, gewoon een schat.
Nadat Amani vertrok, is Amy in slaap gevallen en nu (10.27 uur) doet ze dat nog: SLAPEN.
Ik ga de buren maar vragen of zij Amani niet willen. Kunnen ze samen iedere dag hun energie kwijt, hahahahaha.

Bange poeperd

Sinds dinsdag loop ik iedere dag zo'n 30 tot 40 minuten met Amy aan de riem. Dit gaat iedere keer een stukje beter.
Alhoewel trekken 'iets' schijnt te hebben. Ik ben d'r in elk geval (nog) niet achter wat daar nou leuk aan is.
Gisteren ging het weer eens even mis. Ik loop bij ons op de weg; vanaf de autocross (ja, zo'n gehucht is het nou ook weer niet!) rijden auto's weg; wandelaars; fietsers EN de hond van buren.... Dit werd Amy te veel. De bange poeperd dook weg en kroop uit haar halsband. Mijn hart zat ergens in mijn keel met al dat verkeer op de weg. Gelukkig bleef ze in de berm en redelijk in de buurt. Ik kon haar dan ook snel weer aanlijnen.
Het leverde me -na ruim twee jaar- wel een praatje met de buurvrouw op :-)
Volgende week woensdag begint de cursus weer. Kijken of we iets kunnen doen aan haar angstige karakter. . . . .
O ja, overmorgen komt haar broertje op visite: Amani!!!

Amy gaat goed, op alles waar voeten in kunnen na. Inmiddels is het bandje van mijn klomp afgekloven; hebben niet alleen mijn rode slippertjes het moet ontgelden, maar ook mijn 'hakken'.
Verder kan ze overal heel goed vanaf blijven. Als wij weg zijn, is ze in de huiskamer, keuken en hal. Onze nieuwe bank en nieuwe stoelen gebruikt ze alleen om prins(es)heerlijk op te liggen.
In de warme periode is ze redelijk rustig geweest. Uiteraard wel een aantal keer per dag racen door de tuin en heerlijk kliederen met het water uit de tuinslang of de sproeier. Eerst was dat water maar spannend en eng, nu alleen leuk. Nu het wat koeler is, eet ze als een grote hond en wil ze ook veel meer rennen, dollen, spelen. Maandag is Bassie (hond van Aad) hier geweest. Bas is tien maanden en een perfect kameraadje voor Amy. Ruim een uur hebben ze tuin en weiland onveilig gemaakt. Dan heeft Amy de pap wel op, eet rustig een hapje en valt dan als een blok in slaap.
Overdag is ze goed waaks. Iedere fietser op de weg, wie of wat dan ook bij ons op het pad, elk vreemd geluid doet haar blaffen. Behalve als ze slaapt, dat is voor haar belangrijker dan wat dan ook :-)

Gelukt!!! Het is gelukt!!!

Amy is GESLAAGD en nu in het bezit van getuigschrift puppycursus. En geheel terecht. Ze is lang niet altijd zo lief als tijdens het examen. Het kan de warmte zijn; het kunnen de stukjes frikadel zijn; het kan zijn dat ze vier dagen bij paps en mams is geweest. Of . . . . goede trainer = tophond!!! En voor dat laatste ga ik.

1. Blijven als men de baas een hand geeft: 10;
2. Gedrag tav andere honden: 10;
3. Aangelijnd liggen (hond naast de geleider 1 min.): 9;
4. Wandelen zonder trekken (of volgen): 9½;
5. Blijven zitten: 10;
6. Komen op bevel: 9;
7. Staan en betasten: 10;
8. Gebit tonen: 8;
9. Omgaan baas - hond: 10.
95 van de 100 te halen punten

Bij 3 vond Amy het nodig binnen de minuut even te gaan zitten.
Bij 4 moest ik Amy één keer corrigeren (sjips, halve punt verloren).
Bij 6 moet Amy recht voor me komen te zitten. En dat deed ze niet.
En 8 vindt ze gewoon niet belangrijk als ze in een grote wei staat.

Let wel van de tien deelnemers is Amy op nummer 5 geëindigd. Ook de nummers 4 en 3 hebben een totaal van 95 punten behaald. Door 4 dan wel 6 (weet ik niets precies) beter te doen dan 6 en 4 ontstaat verschil in plaats.

Woensdag 23 augustus staan we weer op het veld voor de start van Elementaire Gehoorzaamheid.

Wat heeft ze (niet) gedaan?

‘’Ze mag hier niet meer komen’’, zo begon mijn schoonvader na onze vier dagen Frankrijk. Ai – ai – ai, da’s balen. Wat heeft ze (niet) gedaan?
Amy vond het nodig uit haar halsband te glippen en vervolgens een uur lang te gaan rennen. Onder geen beding zag ze aanleiding terug te komen. Ze rende heen en weer: over het grasveld, door de straten en met name ook over de grote doorgaande weg. Doodsangsten hebben ze uitgestaan. Een automobilist was zo vriendelijk haar wat op te drijven en heeft het verkeer laten stoppen. Na zo’n twintig minuten zag mijn schoonvader het niet zitten en heeft schoonmamma gehaald. Samen zijn ze nog veertig minuten druk geweest met ons energiekanon. Gelukkig is het goed afgelopen.
De druppel die emmer deed overlopen volgde snel. Mijn schoonmoeder (niet zo goed ter been) bedacht dat ze die kleine wel even mee naar buiten kon nemen. Tsja, één ruk aan de riem en daar lag ze (gelukkig in het gras). Het gevolg een dikke en vooral blauwe knie en dat ook nog op haar slechte been.
‘’Ze mag komen als ze gehoorzaam is’’, sloot mijn schoonvader af.
En dan vanavond examen. Ik ben benieuwd of het doorgaat, nu zelfs de Vierdaagse in Nijmegen is afgelast. Nou ja, we zien het wel. En anders beginnen we in augustus gewoon aan de vervolgtraining. Het zou toch wel superhandig zijn als Amy goed reageert op het commando ‘HIER’.

okidoki

Even geleden . . . alles gaat goed!!!
Amy is op de cursus nog steeds meer ondeugend dan gehoorzaam. Thuis heb ik de liefste hond aan haar. Op de lessen blijft een vlinder of wat dan ook veel en veel interessanter. Zowel aankomende woensdag als zondag kan ik de les niet volgen (even naar concert van Roger Waters in Frankrijk). En tsja, dan is het al woensdag 19 juli en tijd voor het examen. Wij gaan d'r voor!!!
Nu ik dit tik komt ze gezellig naast me staan. Even een lekkere kriebel achter haar oor halen. Net heb ik een poging gedaan om haar haar broertjes te laten zien. Nou, madam vindt de vlieg die rond mijn pc dart veel en veel leuker.
Nan

Hoe leg ik uit hoe leuk ik Amy vind

Hoe leg ik uit:
- hoe schattig ze is als ze tegen me aankruipt?
- hoe leuk het is als ze twee poten om mijn arm slaat?
- hoe snel ze op de stoel kruipt waar Hidde of ik net vanaf stappen?
- hoe koddig ze kan kijken als ze even niet begrijpt wat je bedoelt?
- hoe onwijs hard ze kan rennen (het liefst door struiken)?
- hoe slim ze is?
- hoe rap ze in de auto van de DHL stapt?
- hoe ze kan schrikken van ‘niets’?
- hoe lekker ze kan knorren als ze tevreden is?
- hoe jaloers een voetballer op haar slidings is?
- hoe hoog ze kan springen?
- hoe ze als een Bambi de parketvloer trotseert?

TE KOOP (maar niet heus)

Zo goed de les zondag ging; zo slecht ging het gisteren. Amy wilde niet luisteren, bleef aan de riem trekken, blaffen naar de ‘toeschouwers’, achter de grutto aan (die al die honden wel erg leuk vindt). Op deze manier heeft ze wel min of meer een privé-les gekregen. Naar mij wilde ze domweg niet luisteren en om die reden heeft Brigitte bijna de hele les met haar gedraaid. Onwijs lief van haar. Ik werd moedeloos van haar gedrag.
Nu iedere dag maar aan de riem oefenen. Ik wil toch stiekem wel slagen voor het examen op 19 juli.
Met name wordt het oefenen om normaal langs de paarden en schapen in de wei naast ons te lopen. En het commando ‘hier’ moet ook duidelijk voor haar worden. Ze wekt nu de indruk dat ‘hier’ ‘spelen’ betekent.
En tja, ze blijft natuurlijk wel de lekkerste knuffel en een top-uitslaap-beestje. Ik hoor medecursisten over nare tijden van wakker worden, die variëren van 5.30 tot 7.00 uur. Daar heeft Amy –gelukkig- geen last van.

PS: Loops lijkt vooralsnog loos alarm!!!!

Frikadellen

Amy en ik hebben gisteren een onwijs goede les gedraaid. Niet alleen wij, alle hondjes deden het meer dan goed. Zelfs ‘naast’ meelopen, langs alle andere honden op, ging goed. Het blijft wel een kwestie van lekkere hapjes uitdelen en duidelijk zijn. NEE = NEE!!! Een stevige hand heeft die kruimel absoluut nodig. Anders gokt ze dat het een spelletje is.

Als tip kreeg Anne (mede-cursist) mee dat ze volgende keer stukjes frikadel mee moet nemen. Ik zwaai jolig naar Anne alsof ik een hele frikadel in mijn hand houd. Zegt de instructrice opeens: ‘’En dat geldt ook voor Amy en Nancy!’’ Hahaha, heppik weer. Zie je me gaan met een doos ‘rauwe’ frikadellen???? Ik kook wel lever voor madam…. Voel ik me een stuk prettiger bij. Voor schut zetten doet Amy (of ik mezelf) toch wel. Vooral als ze na het spelen bij me moet komen. Ik voer inmiddels een complete circusact op. Gisteren dacht Amy laat haar maar even, ga ik poepen. Lekker wijffie is het ook.

Jammer genoeg is die muts nu al loops. Nipt vijf maanden en die druif is opeens ‘groot’!!! Dit betekent dat we de komende periode niet kunnen lessen. De reuen worden helemaal gek en ik zie Amy niet als moeder, hahahaha. Nu maar hopen dat we het examen van 19 juli gaan halen.
Met dit warme weer heeft ze ontdekt dat een gat graven en daar in gaan liggen wel heel lekker is. Alleen vind ik dat minder….. De laatste kuil was vlak naast het pad. En jawel, dat is nu verzakt. Lekker guppie.

Brokjes eet ze liever niet nu het zo warm is. Lever, brood, een paar brokjes en stukjes aardbei wel. Of een banaan of een kiwi of een watermeloen. Ik moet het wel een stukjes snijden voor ‘mevrouw’.

Uit logeren

En Amy is ook weer thuis van haar logeerpartij. Ik heb haar donderdagmiddag weggebracht en toen kon ze gelijk 'aan de bak'. Om 18.30 uur is ze vertrokken voor de 5 (VIJF) kilometer van de avondvierdaagse. Al trekkend heeft ze de rit uitgelopen.

Amy vindt iedere nieuwe omgeving te leuk om tussentijds haar behoefte te doen. Toch wilden de oppassers liever dat ze het niet in de tuin deed. Dit betekende dat ze continue met haar aan de wandel zijn geweest en ze toch -na het uitje- in de tuin ging zitten.

Vrijdag heeft ze weer de vijf kilometer gelopen, tussen kinderen en muziekkorpsen. Dit ging onwijs goed.

Dit alles, in combinatie met het dollen met de kinderen, regelmatig uitgelaten worden heeft haar leuke dagen bezorgd. Gisteren hebben wij haar opgehaald en daarna heeft ze geslapen, geslapen en geslapen.

Met dit warme weer eet ze weinig brokken. Stukken vlees gaan er wel prima in en allerlei soorten fruit laat ze zich ook welgevallen. En ze heeft gelijk ook :-)

Familiereunie

En of het leuk is geweest :-)

Tjerra

Vandaag een 'grote dag' voor Amy. Ze weet het niet, maar haar moeder komt vanvond op visite. Nu struint ze nog lekker door de tuin. Even lekker buiten in de zon, beetje dollen, tukje op de stoel en weer het hele rondje opnieuw. Helemaal gezellig met die gekke druif om me heen.

Gisteren bij pap en mam geweest. En jawel, toch maar weer een plasje in de kamer..... Mam had bewust niet gedweild, hahahaha. Een flinke hoop draaide ze gelukkig in de tuin. Alleen is het wel lastig dat ze daar echt niet op de bank mag. ''Nan, haal die hond nou van de bank!'', riep mam nog. Pfffff, dat is even organiseren. Wel gelukt. Ik denk dat ik Amy volgende keer maar thuis laat. Lijkt mij beter.

En wat blijkt? Mijn zus wees me even subtiel op het feit dat ook ik schreeuw tegen mijn hond . . . . Auch!!! Daar heb ik altijd over lopen klagen, toen mijn buren 's avonds laat de honden uitlieten.

Een hond opvoeden . . . het valt niet mee en zeker niet tegen.

Ik krijg les

De les was woensdag weer helemaal leuk. Bij aankomst op het parkeerterrein glipte Amy al uit mijn handen. Binnen no-time zat ze in een auto, met twee andere honden op de achterbank. Lekker wijffie is het toch.

Tijdens de les heb ik weer het meest geleerd. Ben consequent, doe niet gekker dan je hond. Tsja, de cursus is meer voor mij dan voor Amy.

En of de duivel ermee speelt, gaat d'r iets mis als Jan-Willem onze trainer is. Dit keer vlak voor het spelen. Alle honden zijn dan los, maar je moet ze nog wel even bij je houden tot hij een teken geeft. Voor ik het door had, schoot Amy er vandoor, terwijl de rest nog braaf zat te wachten.

Pfff, Jan-Willem en ik; ik en Jan-Willem. Op de een of andere manier werkt het niet tussen ons. Hij is een prima trainer, aardig, hulpvaardig, goed. En toch??!! Nee, hij is niet mijn type - zeg maar.

Aan het einde van het speelkwartiertje stond iedere hond weer braaf bij zijn of haar baas. Behalve . . . ja hoor: Amy. Die blijft lekker dollen, uitdagen, rennen en klieren. Ik kan dan roepen, kaas voor d'r neus houden, springen, klappen. Het haalt niets uit. Heel bewust vermijdt ze mijn blik en gaat verder waar ze mee bezig is. Eindresultaat: Jan-Willem houdt haar vast en ik doe de riem om.

Jan-Willem ook maar even gebruikt om haar -met stevige hand- in de bench te doen. De aandacht die ze voor de bench krijgt, is schijnbaar toch erg leuk. Niet meer doen!

Zondag geen cursus omdat het dan Pinksteren is. En woensdag kan ik niet, want dan is mijn zus jarig. Wel moeten we op 19 juli helemaal klaar zijn voor het examen. Komt vast goed.

Dinsdag komt mamma Tjerra op visite. Ik ben benieuwd hoe Amy dat vindt.

Volgende week gaat Amy logeren vanaf donderdag tot zondag.

VIER keer

Vandaag met Amy bij mijn ouders geweest. Madam heeft het nodig gevonden om twee keer op de deurmat te plassen en twee keer in de kamer. Niet echt handig.

Mijn moeder is behoorlijk vies van beesten. Dus ik kon iedere aan de gang met een emmertje, sopje, dweiltje. Alles naspoelen met chloor . . . Ik word daar niet gelukkig van.

In de klomp van . . .

Van de week vond Amy het 'nodig' om in de klomp van Hidde te plassen. Ik lag nog op bed en hoorde: ''Nee, niet in mijn klomp!!!'' Uiteraard moest ik grijnzen.

Donderdag stond een wandelingetje bos op het programma. Ik hoorde overigens later van mijn tante dat het de tijd van teken is . . . . Gezellig hebben we samen door het groen van Amerongen lopen struinen. De terugweg blijft toch een ding. Dan moet Amy trekken en blijf ik haar corrigeren. Voor de beste gehoorzaamheid had ik bedacht haar na de wandeling eten te geven. Toch kunnen de (kleine) koekjes haar dan niet voldoende bekoren om 'naast' te blijven.

Vriendje Kees

Zaterdag kon ik me niet voorstellen, dat ik de volgende dag present zou zijn op de cursus. De regen kwam met bakken uit de hemel. Dat vind ik niet leuk en Amy al helemaal niet. Het liefst kruipt ze onder de picknicktafel en kijkt dan naar mij in mijn regenjas.

Gelukkig was het zondagochtend droog. We hebben braaf onze kunstjes gedaan. Zitten, af, naast en weer de bench in.

Dat laatste is nog steeds geen feest, alhoewel Amy hier steeds meer een circus van maakt. Op het moment dat ze het hok in moet, krijgt ze veel (heel veel) aandacht en dat lijkt haar wel te bevallen. Geen drama meer van maken, hebben de puppyjuf en ik bedacht. Gewoon d'rin zetten en weggaan. Korte metten. Dit keer stond ze wel op me te wachten, maar niet -zoals vorige keer- met het schuim op haar bek van het blaffen.

Het spelen ging heel goed. Dit keer was Kees het maatje van Amy. Kees is een bouvier (ook ongecoupeerd, en wat zijn het dan verschrikkelijk leuke bolletjes wol). Zolang Amy achter de andere honden aan kan rennen, vermaakt ze zich prima. Atletisch en voorzichtig springt ze over de kleintjes heen. Alleen als de rollen zich omdraaien, verdwijnt de staart tussen haar benen en gaat ze piepen. Hahahaha, even in haar sop gaar laten koken en haar laten ondervinden dat ze zelf de rollen weer om kan draaien.

Na de les en het kwartiertje draven, heeft ze uitgeteld op haar kleed gelegen. Van Hidde heeft ze gekookte lever gekregen. Die kan voorlopig dus niet stuk bij haar.

Groetjes Nancy

Tot 'ie lekker gaat

Nadat we zondag -stiekem- de cursus hebben overgeslagen, stonden we gisteren weer helemaal paraat. Amy liep helemaal blij het pad af en begon gelijk met iedereen te dollen. Ze is heel lief en gehoorzaam en ieder truukje (oud of nieuw) voert ze feilloos uit. Tot de verveling toeslaat en dan sluit ze zich af voor alles en iedereen en gaat even haar eigen ding doen. Met geen mogelijkheid krijg ik haar dan weer bij de les. Van de puppyjuf moet ik dan streng en vooral onverbiddelijk zijn en blijven. Het moeilijke is dat ik dat eigenwijze karakter van die kleine kruimel wel weer waardeer en ik eerder een grijns op mijn gezicht krijg dan dat ik onverbiddelijk ben.
Heel toevallig trof ik gisteren een vrouw die met haar Dober de IPO-training volgt samen met de vader van Amy. Ik heb haar gezegd Vince de groetjes van haar dochter te doen!

Indrukken

Wat een indrukken kunnen op één dag worden opgedaan.
Gisteren les 3 gevolgd van de cursus. Nadat Amy de eerste les alles en iedere hond eng vond, is ze nu omgeslagen als een blad aan de boom. Ze speelt met alle honden en wil ook niets liever dan dat. Sterker nog: bij de uitleg verveelt ze zich al snel en concentreert liever op de club die aan behendigheidstraining doet.
Vandaag de stap in het diepe gezet en naar de dierentuin geweest. Ai, daar is ze toch nog te jong voor. Al snel was ze moe en moesten we rusten. Voor mijn neefje geen probleem, die kon ook prima zelf het park verkennen. Sommige stuk(JES) heb ik Amy maar gedragen. Maar ja, haar gewicht groeit mee met haar grootte en dat valt dus vies tegen. Eenmaal thuis is ze met een volle buik in slaap gevallen. Net haar opleving van 20.00 uur achter de rug en nu is ze weer aan haar rust begonnen.

Trots

Wauw, hoe trots kan je zijn op je puppy. Trotser dan ik nu ben, is nagenoeg onmogelijk. Woensdag waren alle andere honden doodeng en vandaag . . . . geen vuiltje aan de lucht. Ze zijn opeens allemaal leuk, allemaal om mee te spelen. Geweldig.
De zitoefening ging uiteraard goed. Nu kan ze ook zit en staan. Rennen en roepen is nog wat lastiger. Rennen gaat goed; roepen kan ik als de beste, alleen vindt Amy het grappiger om mij voorbij te rennen. Nou ja, toch huiswerk dit keer :-)
Op naar woensdag: les 3.

Cursus

Daar stonden we afgelopen woensdag: prachtig weer; groot grasveld en veel (heel veel) -te veel?- honden. De weg naar het 'clubhuis' was voor Amy al een onderneming op zich. Toen wachten voor het hek met steeds meer puppy's. Amy bedacht al snel dat ze het best achter de bank kon gaan zitten, zodat ze het minst opviel. In de wei was ze wel een scheetje tijdens de uitleg. Ze ging netjes naast me zitten en later zelfs liggen in het koele gras. Speeltijd in de puppywei werd niks. Bang voor iedere hond. Krap langs het hek rennen met de staart tussen de benen. Toen d'ruit. Amy moest wachten met twee mini-puppy's en mocht daar later mee spelen. Stond ik daar met de enige, stoere Dobermann aan de kant. Met de kleinsten in de wei ging het iets (niet veel) beter. Daarna het drama, want in de pauze gaan de hondjes in de bench. De puppyjuf (zoals ze zichzelf noemt) heeft haar met kaas naar binnen gelokt. Afijn, de kaas op de drempel wilde Amy wel, die in de bench toch maar liever niet. Na veel vijven en zessen toch d'rin, deur dicht en wij aan de koffie. Bij terugkomst heb ik een van de andere 'baasjes' laten kijken hoe ze in de bench was. Ze stond met haar neus door het hek te 'wachten' en heeft de blokjes kaas onaangeroerd gelaten. De rest van de les werd oefenen in zitten en dat is voor Amy het meest simpele.
We vertrekken zo voor les 2. Haar huiswerk (leren zitten) heeft ze met goed gevolg afgelegd. Kijken hoe het spelen haar nu vergaat.

Foto's op een zonnige zondag!!!

Even druk geweest.

Eindelijk . . . we zijn erg druk geweest met de verbouwing in huis en op de zaak. Weinig tijd gehad om hier af en toe iets te tikken.
Amy gaat goed. Haar angst -na de aanval van de boxer- is helemaal verdwenen. Loslopen gaat goed. Alleen betekent 'hier', als ze losloopt, voornamelijk spelen. Dat is nog even onhandig.
Maandag gaan we ons inschrijven voor de cursus en woensdag is al de eerste les. Wij willen wel graag een hond, die altijd luistert.
Amy kan overal mee naar toe. In de auto vindt ze het prima. Regelmatig uitgebreid uitlaten, doet haar goed. Daarna slaapt ze als ze een roos. Alleen vandaag, met al die regen, is ze veel en veel liever binnen. Sta ik vrolijk buiten (met capuchon) kruipt zij onder de tuintafel. Hahahaha. Lekker moppie is het toch.

Traploop- en A-diploma

In de hal . . . .
Moeders: ''Doe voor de zekerheid de deuren van slaapkamers dicht. Je weet maar nooit.''
Nan: ''Nee joh, die steile trap komt ze echt niet op!'' Moeders zijn en blijven toch altijd wijzer. Vanochtend om 8.00 uur: blaf voor de slaapkamerdeur. En dat was het eerste diploma voor vandaag.
Het tweede haalde ze wat later op de ochtend, haar A-diploma. Ik ben bezig in de tuin, hoor een plons en zie een nat koppie wat liever niet in de vijver wil, maar d'r niet zelf uit kan komen. Ja hoor ja, ook geslaagd.

DE oplossing!!!

Ai ai ai, drie nachten lang zijn we door de knieen gegaan . . . . Amy meegenomen naar bed. Overheerlijk geslapen (net als zij) en geen poep of plas gedaan. Geweldig. Maar nee, voor ons is het niet echt goed. Op z'n zachtst gezegd gaat ons liefdesleven naar de knoppen.
Wat dan? Tuurlijk, gewoon in de hal. Eigen deken, bak water, speeltjes. En jawel, madam vindt het heerlijk en het gaat goed :-) Eindelijk de oplossing gevonden.
Vanmiddag een paar uur weg geweest. Weer in de hal gedaan. Dit keer heeft ze ontdekt hoe ze een deur kan open maken (best slim dat puppy) en kon ze ook vrijheid in kamer en keuken drentelen. Niks, maar dan ook helemaal niks, gesloopt. Wel een plas, maar netjes in de hal op de plavuizen. Tsja, goed goed, wat ons betreft.
Het is een heerlijke dame. Veel lol. Lekker rennen, balletje achterna en netjes terug brengen. En ook het woord 'los' begrijpt tante Betta. Ze heeft uiteraard de neiging tot 'bedelen'. Een handgebaar is genoeg en ze vertrekt richting de bank.
Vandaag een paaslunch voor Amy: lever met een eitje. Heerlijk vindt ze dat. Eten is sowieso geen probleem. Ze groeit als kool en is naast spelen, gek op (gelukkig maar) knuffelen. Het liefst kruipt ze tussen ons in op de bank en mogen wij haar best wel aaien. Zij weet hoe een hondenleven geleid moet worden.

Goed Goed

Het gaat allemaal nog steeds geweldig. Amy heeft een ijzersterke wil en is behoorlijk eigenwijs. Eten doet ze als de beste. In twee weken tijd is ze bijna drie kilogram aangekomen en ook dit keer waren de injecties van de huisarts niet erg. Buiten is ze weer een stuk vrijer en heeft gelukkig een aantal aardige soortgenoten getroffen. Met name 's avonds is het de grootste knuffel denkbaar. Het liefst kruipt ze tussen ons in op de bank en dan .... snurken als een grote hond, hahahaha.

Zwaar, zwaarder, . . .

Ze groeit, groeit en groeit.
Zindelijk zijn, gaat goed (op de nacht na). Gek eigenlijk dat ze vanaf nacht 1 in de bench is gegaan en het vanaf die keer gewoonweg niet leuk vindt.
Waarschijnlijk heb ik haar overdag te veel verwend. Ghi, die kruimel om je heen is dan ook zo leuk. Deze week ook maar overdag wat vaker alleen laten en regelmatig even naar huis voor de plas en een knuffel. Kijken of ze wat wil wennen.
Omdat ze zo fijn groeit, wordt de trap opdragen niet veel makkelijker. Nog even en ik kan tig kilo naar boven zeulen. Dat wordt te veel van het goede.
Thuis houd ik haar ook liever beneden. Daar ligt nou eenmaal (nog) vloerbedekking en aangezien stofzuigen niet mijn hobby is.....
Morgen naar de dierenarts voor wat dingetjes. Als het goed is, kan ze dan mee naar puppycursus en dat gaan we snel doen. Springen tegen iedereen aan doet ze graag. Alleen vindt lang niet iedereen dat leuk. Afleren dus. Luisteren gaat over het algemeen heel goed. Zowel naar Hidde als naar mij.

Verhuizer

Vannacht heeft ze alleen een plas gedaan in de bench. Eenmaal buiten startte de poepmasjien op volle toeren. Daarna vond ze het grappig om tot twee keer toe (op dezelfde plaats) in de hal te plassen. Jawel, dat krijg je als buiten lopen nog steeds een meer dan spannende onderneming is. Had ze ook maar ogen in d'r kont :-)
Net is ze aan de verhuizing begonnen. Kussen uit de bench, midden in het kantoor en daar dan lekker op liggen. Na een tijdje bij mij piepen..... ze wilde toch liever met het kussen in de bench. Alles uit de bench, geen probleem. D'r weer in . . . .Nancy helpen!!!!

Poepvrij

Jawel: een poepvrije nacht :-) De vlag wappert nu vrolijk aan de voorpui (hahaha, bij wijze van dan . . . ).
Hoe is het verder met Amy?
Tsja, niet echt top. Tis en blijft een droppie, maar buiten vindt ze het niet leuk. Ik moet nu aan de riem trekken om haar een paar stappen te laten zetten en op de terugweg trekt zij mijn arm uit mijn kom (snel naar het veilige 'binnen').
Op de plek waar ze gisteren George is tegengekomen, gaan haar rug- en nekharen overeind staan en haar koppie draait de hele wandeling alle kanten op. Zo van: zelfs van achteren zoude ze mij aan kunnen vallen.
Nou goed. Ze zijn nu hard aan het werk om thuis de vloer te leggen en ik hoop dat we eind deze week in een normaal bewoonbaar huis kunnen vertoeven. Wordt alles voor Amy een stuk duidelijker en waarschijnlijk minder eng. Eén voordeel: geluiden van de bouw schrikken haar niet af :-)

Weinig goed

Pffff, die maffe boxer heeft Amy niets goeds gedaan. Ze is weer een grote angsthaas. Alles en iedereen in eng, eng en eng. Buiten lopen aan de riem: is niet leuk!!!
Vanmiddag had ze haar tweede ontmoeting met een volwassen hond. Ook deze kwam blaffend op haar af. Direct piepen, staart tussen de benen en wegkruipen. Bleek dit de goedsullige George te zijn. Een Golden Retriever van elf jaar oud met alleen maar goeds in de zin, net als zijn baas. Toen ik het verhaal vertelde van gisteren, legde hij George (Sjors?) op zijn rug en kon Amy (na lang aandringen en meer dan voorzichtig) wat aan George snuffelen. Een echt succes is het niet geworden. Bibberen, rugharen overeind, staart tussen de benen zodat deze plat tegen haar buik aan kwam.
Na deze spannende ontmoeting wist ze niet hoe snel ze thuis moest komen. Nu snel met haar naar de puppy-cursus. Kan ze leren dat andere honden ook heel leuk kunnen zijn.
Een volgend wandelrondje bleek zelfs een 'loslopende' vrouw reden voor paniek. Daar ging haar staart weer tussen de benen en daar kwamen de nek- en rugharen weer overeind. Ook deze mevrouw was zo lief, na wat gesnuffel aan haar hand, Amy een knuffel te geven.
Zo zie je maar, naast mijn nare 'buurvrouw' kent de wereld meer aardige mensen.

Verwijzing!

Dit keer een verwijzing: check www.amylief.blogspot.com

GODVERDOMME!!!!!

Sorry, ik kan geen titel bedenken die de lading beter dekt. Ik ben pis- maar dan ook pislink.
Amy barst van de energie en alleen rennen in de wei vindt ze af en toe te saai. Dus -weer of geen weer- riem om en een stuk lopen. Om het voor mezelf ook leuk te houden, kies ik steeds een ander rondje.
Vanmiddag was het doodlopende pad bij mij naast aan de beurt. Niets vermoedend loop ik langs een aldaar afgelegen huis als een boxer van zich laat horen achter het hek. Ik denk nog: da's mooi, kan Amy daaraan wennen. Zijn bazin roept de hond, alleen deze reageert niet en springt spontaan over het hek(je) heen op Amy af. Die schrikt en ik -uiteraard- ook. Met de grote boxersnuit krijgt Amy een flinke zet en belandt in een plas. Ik schreeuw en krijs tegen de boxer dat ie moet opsodemieteren en roep naar de vrouw iets van TRUT.
Nadat Amy tot twee keer toe een oplawaai heeft gekregen, kan ik mijn weg vervolgen en bedenk terug te lopen naar huis. Tot mijn verbazing schiet nu de boxer aan de voorkant van het huis de weg op. Wederom is Amy de lul.
Pissig, geschrokken en opgefokt -met een pup onder de blubber- loop ik naar huis. Pak de autosleutels en rijdt terug naar de vrouw in kwestie. Die krijst niet met mij te willen praten, omdat ik haar een trut heb genoemd. Haar dochter probeert nog aardig te zijn, maar 'ma' blijft bij haar standpunt. Haar dochter vertelt dat de hond ook aan de voorkant de weg opkom, omdat 'ma' de zweep aan het pakken was. Let wel: de vrouw in kwestie heeft een vogelopvang...... Afijn na wat vijven en zessen mag ik binnenkomen en bied ik mijn excuses over wat ik heb uitgekraamd in mijn schrik. Dat lijkt ze niet te begrijpen en haar man (aardig) legt het nog even uit.
Vervolgens ontstaat er een raar verhaal over dat ze niet weet hoe de hond reageert, omdat deze uit een Belgisch asiel komt. Waarop ik het niet kan nalaten te zeggen dat ik dat ook niet weet omdat mijn Amy uit een Drutens nest komt (wat een gelul). Afijn, madame is niet bereid haar excuses aan te bieden. En vindt het nodig nog even toe te voegen dat ze hoopt dat het niet zo'n schapenkiller is, als de andere twee waren. Ja hoor ja!!!
Thuisgekomen heeft Hidde toch maar even de politie gebeld. Ik was boos (teleurgesteld) over het feit dat zij geen excuses maakte. In eerste instantie deed ik niets anders dan langs lopen met een aangelijnde hond....... En dat woord 'schapenkiller' zat (zit!!!) me ook helemaal niet lekker. Afijn, politie deed moeilijk... Hidde doorvragen en hij werd doorverbonden met een dienstdoende agent.
Goed, de 'mannetjes' zijn geweest. Waarop eentje het nodig vond, mij de les te lezen over mijn reactie. Ik heb maar even haarfijn uitgelegd dat ik het niet waardeer dat hij de rollen omdraait. Nou goed, ze hebben een aantekening gemaakt en ook een bezoekje aan de buren gebracht (waar ik dan weer niet bij mocht zijn . . . . ).
Voor Amy is het zo wel een dag vol met nieuwe ervaringen, want daarna kon ik weinig anders dan haar onder douche zetten (wat ze niet erg vindt).
Nu ligt ze voor pampus. Ik hoop dat een volgende ontmoeting met een soortgenoot beter verloopt.
Heel gek: ik heb hoofdpijn :-(

Amy is okay :-)

Amy gaat geweldig.
Ze blijft maar groeien en ze wordt steeds minder tekkel. Tis een lief beest en ze luistert heel goed. Ze begrijpt: zit, af, zachtjes, laag en rustig!!! Ik vind het een topprestatie.
Overdag is ze redelijk tot goed zindelijk. Heel af en toe vergeet ze nog buiten te plassen en doet dan binnen. Poepen doet ze eigenlijk altijd buiten. En dat vind ik helemaal niet erg :-)
Alleen 's nachts is en blijft het ingewikkeld. Ze wil domweg niet alleen zijn. Ik heb nog steeds geen passende oplossing. Ze ligt lekker in de bench, speeltjes binnen handbereik, een kruikje voor de warmte en een klein lichtje. Ik mis nog iets waarschijnlijk. Kan het alleen niet bedenken.......
Leuk overigens dat ik via deze site contact heb met Amani (haar broertje), die ook groeit als kool.

KNUFFEL

Amy is een knuffel.
Ze heeft haar momenten (met name 's ochtends) van baldadigheid. Dan is het lekker rennen, zo hoog mogelijk springen en in alles bijten wat voor haar bek komt. Na een hapje eten (en vaak een poepje) keert de rust. Dan duikt ze op haar kleedje en valt in een diepe slaap.
Rond een of twaalf begint de tweede opleving van de dag, vergelijkbaar met die van de eerste. En jawel: rond vijf uur beleven wij de derde ronde van plezier. Zo tegen zeven uur is de pap op. Dan wil ze gezellig bij je zitten, wil ze geknuffeld worden en is ze de grootste knuffelkont in ons huis.
Alleen zijn, blijft ze vervelend vinden. Ze ziet graag iemand als ze haar ogen open doet.
Poepen in de bench ('s nachts) wordt minder (nog niet over) en plassen moet toch echt nog steeds gebeuren. Nu ik stro in de bench doe, bespaar ik me veel was per dag :-) Het betekent wel iedere dag de badkamer stofzuigen en dweilen, want o wat is het heerlijk met dat stro te spelen en om op te knabbelen.
Aan de riem lopen gaat geweldig. En andere (vreemde) mensen worden met de dag leuker en aantrekkelijker. Ze heeft het voor elkaar dat een leverancier koekjes voor haar meeneemt. En je begrijpt: dat vindt ze een toffe vent!!! Ook de liefde van een hond gaat door de maag.

Och toch!!!

'Ocht toch!!!', de uitspraak van Hidde als hij weer eens helemaal verliefd is op Amy. En is dan ook een poepie om verliefd te zijn of te worden.
Gisteren is ze verschrikkelijk verwend met gekookt lever. Ze vindt het heerlijk. Met dit maaltje heeft ze het aanrecht ontdekt en de koelkast. Voorheen legde ze de link niet met deze zaken en eten. Nu dus wel.
Vannacht heeft ze in de bench geslapen met stro daarin. Iedere dag kleedjes wassen is me toch iets te gortig. En jawel: zonder poepen de nacht door. Plassen kan ze niet ophouden. Nog steeds niet.
Als ze buiten is, vergeet ze ook weleens te plassen. Als er ergens opeens een geluid is, gaat ze daar veel liever op af.

Geduld is een schone zaak :-)

Sjit joh

Nou ja, heb ik leuke foto's wil de site ze d'r niet opzetten. Heb ik weer!!! Ik ga het later nog een keer proberen. Nu even de bench en het kussen van Amy schoonmaken. Jawel, vannacht weer poepen en plassen. Doet ze het er om?

Ghi, even druk geweest.

Gisteren heb ik even een drukke dag gehad en dus geen tijd om het laatste nieuws te posten.
Amy gaat goed.
Ze groeit als kool en wordt steeds brutaler. Ze rent nu zelf de wei in en vindt alle dode brandnetels niet meer eng om doorheen te ravotten. Springen is een favoriete hobby van Amy en wij proberen dat nu zo snel mogelijk af te leren.
Mevrouw ligt graag op schoot of anders op de stoel. Verwend??? Ach, zal vast niet door ons komen :-) Ze eet goed en poept nog beter. Waar ze al die drollen vandaan tovert, mag Joost weten . . .
's Nachts is nog steeds een drama. Ze wil gewoon niet alleen zijn. En ook haar behoefte doet ze in de bench. Neem afgelopen nacht: om 1.00 uur gepoept; ergens in de nacht gepoept en om 7.30 uur weer gepoept. Tsja, daar kan ik niet tegenop hoor. Hopen dat ze het snel wat langer kan ophouden. Lijkt mij voor haar ook wel zo prettig.
Verder is het een heerlijke knuffel en kom ik heerlijk veel buiten. Zeker nu de lente zich aandient, hoor je mij niet klagen.

Poepjesmasjien

Aan de ene kant geeft Amy energie; aan de andere vreet ze die 's nachts op.
Gisteren heb ik wakker kunnen blijven tot 21.00 uur. Ik heb Hidde 'opgezadeld' met de laatste hap, poep en plas. Om 22.00 uur kon hij ook zijn ogen niet meer open houden en is Amy in de bench naar de badkamer gegaan.
Ze heeft een paar keer geblaft. Ik twijfel dan of het serieus is of dat het om aandacht gaat. Ik wil niet alles door elkaar halen voor haar. Nou ja, in elk geval was het één keer serieus, want wederom heeft ze zowel gepoept als geplast in de bench. Ze was nu wel zo slim het kussen om te vouwen zodat alles op de plastic boedem is beland. Grappig is het niet.
Ik verbaas me over de vele drollen die Amy doet. Bedenk dat ze rond 22.00 uur nog had gepoept en vanochtend om 7.30 uur heeft ze weer gepoept en daar tussen in dus ook nog een keer . . . . Ach, we leren elkaar wel kennen. Komt allemaal goed.
Vanavond naar de puppy-informatie-avond.

Tada

Ach ja, natuurlijk vindt ze de dokter ook niet eng. Veel complimenten gehad van de dierenarts. Hij vindt het een mooie, gezonde hond.
De prik die Amy kreeg, was geen probleem. Het spannendste bleek op de weegschaal gaan staan, terwijl twee honden toekeken.
Morgenavond gaan we naar de puppy-informatie-avond. Deze wordt gratis door de dierenkliniek gegeven. Amy mag mee en na afloop ravotten met de andere pups. Lijkt me geweldig.

Vroege vogel

Ghi, tis en blijft een aparte hond.
Gisteren heerlijk buiten lopen rotzooien. De hele dag in en uit . . . mee met mij. Volières schoonmaken, onkruid uit de buiten volière halen, de was doen, strijken, hahahaha.
's Middags zijn de ouders van Hidde nog even komen kijken. Daarna naar Amsterdam. Als het liefste moppie van de hele wereld geen kick gegeven. Even een plas gedaan en zich weer voorbeeldig gedragen, op visite bij mijn zus. Braaf op het ieniemienie balkonnetje geplast en gepoept en weer terug met de auto. Weer geen piep gegeven.
Eenmaal in bed ben ik als een blok in slaap gevallen en heb niets gehoord. Dit keer heeft ze in een dichte bench, in de badkamer geslapen. Volgens Hidde heeft ze een paar keer geblaft . . . en helaas in de bench gepoept.
Nu even bepalen wat handig is??? Naar beneden gaan als ze blaft . . . of niet? Moet ze dan poepen? Of . . . wil ze aandacht? Geen idee! Ze wordt steeds vrijer, alles wordt minder spannend.
Om 13.30 uur moet ze naar de dokter... Ik ben benieuwd. Dus: wordt vervolgd.

Beter

Beter... ja dat was het afgelopen nacht. Dit keer Amy een plek in de badkamer gegeven. De bench (open) en een dik kleed..... Alleen de fijne kleine poepmasjien kon het niet nalaten een drol te draaien, een plas te doen EN de deurpost wat smaller maken. Wij hebben heerlijk geslapen, dat dan weer wel!!! Tis een kleine slopert. Vannacht maar proberen in de badkamer (dan horen wij haar minder) en in de bench. Er komt een dag/nacht dat het goed gaat. Wij hebben bedacht dat het toch wel heel handig is als ze ook goed alleen kan zijn. Ach nou ja, tis dan ook nog maar pup.

Ik ben een mutsssss

Wat ben ik toch een muts.... Me door kleine Amy laten verleiden om beneden in slaap te vallen. Nou ja, mijn nachtrust is me heilig. En geslapen heb ik! Hidde -gelukkig- ook. Alleen heeft ze nu 'opeens' bedacht dat ze wel binnen kan poepen en plassen. Ja hoor ja.
Het busje waarin het visvoer zit, is haar favoriete speeltje van dit moment. Naast mijn sjaal, die ik voor de geur in de bench heb gelegd.
We hebben net -het is nog niet eens 9.00 uur!!!- lekker in de wei gerend. De wijsneus staat al met één voorpootje omhoog en haar neus in de wind. Ik ben benieuwd hoe 'leuk' ze straks de paarden en schapen van de buren gaat vinden. Zorgen dat ze goed gehoorzaam is en vooral het hek dichthouden, lijkt mij wel zo wijs. Amy heeft een behoorlijk karakter. En ik mag dat wel.
Morgen gaat ze een grote rit maken naar Amsterdam. Hidde gaat naar David Gilmour en Amy en ik bij San en Mars op visite....... Nu maar hopen dat ze zich als een dame gedraagt :-)

Beter

Vannacht heeft Amy beter geslapen. Ik ben zelf om 21.15 uur in mijn bed gestapt en werd om 22.44 uur wakker van de telefoon. Benno (thuisfront van Amy) belde met tips voor een goede nachtrust. Nu slaapt Amy met een warme kruik en een sjaal van mij in haar bench. Ze heeft redelijk geslapen vanaf ongeveer 24.00 uur tot 4.00 uur. Toen ben ik naar beneden gegaan. Heb haar rustig laten worden, een plas laten doen en daarna vastgehouden. Moeilijk om niet op haar uitdagingen in te gaan om even lekker te dollen. Weer in de bench gedaan. Wederom viel ik (gek he?) als een blok in slaap. De wekker was de laatste die mij wekte en dat was om 7.00 uur. Amy eten gegeven en een stukje met haar gelopen (aan de riem). Haar daarna in de tuin laten dollen. Ik heb de vogels gevoerd en -ondanks de herrie in de schuur- won de nieuwsgierigheid van Amy om een kijkje te komen nemen. Nu slaapt ze . . . . het boeffie.

Ai, ik klets teveel. Kan de site niet aan :-) Gaat dus goed met Amy. Op de nachten na: drama.

Tsja!!!

Amy is en blijft een koddig en lief hondje. Maarrrrrrrrrrrrrrrrrr, van ons mag ze 's nachts best wel slapen. Was het de eerste nacht 'huilen naar de maan', afgelopen nacht heeft ze het continue-blaffen ontdekt. Inmiddels is ze schor, alleen is dat totaal geen belemmering.
Negen van de tien keer doet ze haar behoeften buiten (lekker hoor). Alleen niet vannacht. Zowel geplast als gepoept in haar bench. Eén ding is duidelijk: madam is niet graag alleen.
In de auto vindt ze het prima. De eerste paar keer piepen en nu is het normaal. Zelfs als ik de auto uitga, blijft ze rustig slapen. Ik kan boodschappen halen en als ik terug kom, lijkt ze ook dat normaal te vinden. Hahahaha, geweldig.
Vanochtend even een e-mail naar haar thuisfront gestuurd met de vraag of zij een slim plan hebben om haar 's nachts te laten slapen (behalve dan bij ons in bed). Tis nu nog een kruimeltje, maar haar grote poten beloven wat voor de komende maanden.

En nog maar eentje....

Ik groei

Ik groei

Zo dan. Net heeft Amy in de wei gerend. We hebben samen even geslapen, want vannacht had madam daar niet veel zin in :-( Overdag slaapt ze veel en ik maak haar dan steeds wakker. Hahaha, wat zij kan, kan ik ook.