Van de week vond Amy het 'nodig' om in de klomp van Hidde te plassen. Ik lag nog op bed en hoorde: ''Nee, niet in mijn klomp!!!'' Uiteraard moest ik grijnzen.
Donderdag stond een wandelingetje bos op het programma. Ik hoorde overigens later van mijn tante dat het de tijd van teken is . . . . Gezellig hebben we samen door het groen van Amerongen lopen struinen. De terugweg blijft toch een ding. Dan moet Amy trekken en blijf ik haar corrigeren. Voor de beste gehoorzaamheid had ik bedacht haar na de wandeling eten te geven. Toch kunnen de (kleine) koekjes haar dan niet voldoende bekoren om 'naast' te blijven.
1 comment:
He nancy wat is het toch een plaatje. Ik kan me zo voorstellen dat je zo trots bent op die prachtige viervoeter.! Ze heeft ook een geweldige kop. Ik denk dat ik ook als een baksteen voor Amy was gevallen, en als ik die updates lees dan denk ik: Amy heeft een geweldig huis gevonden met 2 mensen die heel veel van d'r houden!. En die foto's spreken voor zich..
Gewoon een Kanjer! En wat ik ook lees, ik lees ook dat het goed gaat met jou! En dat brengt een hele grote grijns op mijn gezicht!
Een dikke kus,
Bar.
Post a Comment