Ons kleine guppie

Eindelijk: ik neem d'r mee de auto in. Ze kijkt wat vreemd op als de auto niet kant van het 'eiland' kiest. Als ik de auto stil zet voor de pont, kwispelt ze blij. Helaas hier is het (nog) niet. We slingeren de dijk over. Enigzins gehinderd (hihi) door de vele fietsers, wandelaars en zondagrijders. En dan rijden we Schalkwijk binnen. Ai, nu moet ze aan de riem. Dat kan de bedoeling toch niet zijn. We bellen aan bij 26. Mevrouw Sjiraffe doet open. Meneer Sjiraf doet Bruce en Bowie even de tuin in. Amy is redelijk rustig, riem af en snuffelen maar. Kleine Lara schenkt ze weinig aandacht. Ze ruikt en hoort de stoere mannen. Binnen laten dan maar. Ai, nu nemen ze allebei een run op de ranke dame. Plassen dan maar (in de kamer). Ach ja, iedereen is blij als ik met Amy op bezoek kom. Een gedeelte van de vloer is na afloop altijd gedweild. Al snel spelen de drie boeven met elkaar in de tuin. Dan is het tijd om nog even te ravotten aan De Lek. Ik verwacht dat Amy nu ook wel gaat zwemmen. Niets iets minder waar. Helemaal nat worden, is niet erg. Zwemmen? No way! Als Bowie en Bruce in het riet verdwijnen, gokt Amy dat ze aan de andere kant wel weer aan wal komen. Mis! Snel rent ze terug en vangt ze ze weer op in het water. Nog even droog rennen en dan weer slingerend de dijk op. Lang (3x) wachten op de pont. Amy slaapt niet. Ik geef haar thuis te eten (lever EN brokjes) en moet dan even de deur uit. In die tijd heeft ze al heerlijk geslapen. Met moeite komt ze ons begroeten en vlak daarna is ze alweer onder zeil. Ons kleine guppie.