Amy heeft haar broertje gevonden. Zodra Amani binnenstapte, was het goed. Grote vrienden. Samen rennen, dollen, ravotten in de stromende regen. Petra en ik hebben wat moeten ontberen om die twee zo heerlijk te zien klooien.
In huis ging het perfect. Amy moet wel blijven uitdagen. Toch lukte het redelijk eenvoudig de twee rustig te krijgen en zelfs samen te laten slapen. De tweede keer in de wei (gelukkig was het droog) ging heerlijk. En tsja Amani: pffff, ik smelt van de hond. Mooie kop, lieve ogen, gewoon een schat.
Nadat Amani vertrok, is Amy in slaap gevallen en nu (10.27 uur) doet ze dat nog: SLAPEN.
Ik ga de buren maar vragen of zij Amani niet willen. Kunnen ze samen iedere dag hun energie kwijt, hahahahaha.
No comments:
Post a Comment