Bange poeperd

Sinds dinsdag loop ik iedere dag zo'n 30 tot 40 minuten met Amy aan de riem. Dit gaat iedere keer een stukje beter.
Alhoewel trekken 'iets' schijnt te hebben. Ik ben d'r in elk geval (nog) niet achter wat daar nou leuk aan is.
Gisteren ging het weer eens even mis. Ik loop bij ons op de weg; vanaf de autocross (ja, zo'n gehucht is het nou ook weer niet!) rijden auto's weg; wandelaars; fietsers EN de hond van buren.... Dit werd Amy te veel. De bange poeperd dook weg en kroop uit haar halsband. Mijn hart zat ergens in mijn keel met al dat verkeer op de weg. Gelukkig bleef ze in de berm en redelijk in de buurt. Ik kon haar dan ook snel weer aanlijnen.
Het leverde me -na ruim twee jaar- wel een praatje met de buurvrouw op :-)
Volgende week woensdag begint de cursus weer. Kijken of we iets kunnen doen aan haar angstige karakter. . . . .
O ja, overmorgen komt haar broertje op visite: Amani!!!