Amy is en blijft een koddig en lief hondje. Maarrrrrrrrrrrrrrrrrr, van ons mag ze 's nachts best wel slapen. Was het de eerste nacht 'huilen naar de maan', afgelopen nacht heeft ze het continue-blaffen ontdekt. Inmiddels is ze schor, alleen is dat totaal geen belemmering.
Negen van de tien keer doet ze haar behoeften buiten (lekker hoor). Alleen niet vannacht. Zowel geplast als gepoept in haar bench. Eén ding is duidelijk: madam is niet graag alleen.
In de auto vindt ze het prima. De eerste paar keer piepen en nu is het normaal. Zelfs als ik de auto uitga, blijft ze rustig slapen. Ik kan boodschappen halen en als ik terug kom, lijkt ze ook dat normaal te vinden. Hahahaha, geweldig.
Vanochtend even een e-mail naar haar thuisfront gestuurd met de vraag of zij een slim plan hebben om haar 's nachts te laten slapen (behalve dan bij ons in bed). Tis nu nog een kruimeltje, maar haar grote poten beloven wat voor de komende maanden.
No comments:
Post a Comment