Amy is een knuffel.
Ze heeft haar momenten (met name 's ochtends) van baldadigheid. Dan is het lekker rennen, zo hoog mogelijk springen en in alles bijten wat voor haar bek komt. Na een hapje eten (en vaak een poepje) keert de rust. Dan duikt ze op haar kleedje en valt in een diepe slaap.
Rond een of twaalf begint de tweede opleving van de dag, vergelijkbaar met die van de eerste. En jawel: rond vijf uur beleven wij de derde ronde van plezier. Zo tegen zeven uur is de pap op. Dan wil ze gezellig bij je zitten, wil ze geknuffeld worden en is ze de grootste knuffelkont in ons huis.
Alleen zijn, blijft ze vervelend vinden. Ze ziet graag iemand als ze haar ogen open doet.
Poepen in de bench ('s nachts) wordt minder (nog niet over) en plassen moet toch echt nog steeds gebeuren. Nu ik stro in de bench doe, bespaar ik me veel was per dag :-) Het betekent wel iedere dag de badkamer stofzuigen en dweilen, want o wat is het heerlijk met dat stro te spelen en om op te knabbelen.
Aan de riem lopen gaat geweldig. En andere (vreemde) mensen worden met de dag leuker en aantrekkelijker. Ze heeft het voor elkaar dat een leverancier koekjes voor haar meeneemt. En je begrijpt: dat vindt ze een toffe vent!!! Ook de liefde van een hond gaat door de maag.
Friday, March 31, 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment