Sorry, ik kan geen titel bedenken die de lading beter dekt. Ik ben pis- maar dan ook pislink.
Amy barst van de energie en alleen rennen in de wei vindt ze af en toe te saai. Dus -weer of geen weer- riem om en een stuk lopen. Om het voor mezelf ook leuk te houden, kies ik steeds een ander rondje.
Vanmiddag was het doodlopende pad bij mij naast aan de beurt. Niets vermoedend loop ik langs een aldaar afgelegen huis als een boxer van zich laat horen achter het hek. Ik denk nog: da's mooi, kan Amy daaraan wennen. Zijn bazin roept de hond, alleen deze reageert niet en springt spontaan over het hek(je) heen op Amy af. Die schrikt en ik -uiteraard- ook. Met de grote boxersnuit krijgt Amy een flinke zet en belandt in een plas. Ik schreeuw en krijs tegen de boxer dat ie moet opsodemieteren en roep naar de vrouw iets van TRUT.
Nadat Amy tot twee keer toe een oplawaai heeft gekregen, kan ik mijn weg vervolgen en bedenk terug te lopen naar huis. Tot mijn verbazing schiet nu de boxer aan de voorkant van het huis de weg op. Wederom is Amy de lul.
Pissig, geschrokken en opgefokt -met een pup onder de blubber- loop ik naar huis. Pak de autosleutels en rijdt terug naar de vrouw in kwestie. Die krijst niet met mij te willen praten, omdat ik haar een trut heb genoemd. Haar dochter probeert nog aardig te zijn, maar 'ma' blijft bij haar standpunt. Haar dochter vertelt dat de hond ook aan de voorkant de weg opkom, omdat 'ma' de zweep aan het pakken was. Let wel: de vrouw in kwestie heeft een vogelopvang...... Afijn na wat vijven en zessen mag ik binnenkomen en bied ik mijn excuses over wat ik heb uitgekraamd in mijn schrik. Dat lijkt ze niet te begrijpen en haar man (aardig) legt het nog even uit.
Vervolgens ontstaat er een raar verhaal over dat ze niet weet hoe de hond reageert, omdat deze uit een Belgisch asiel komt. Waarop ik het niet kan nalaten te zeggen dat ik dat ook niet weet omdat mijn Amy uit een Drutens nest komt (wat een gelul). Afijn, madame is niet bereid haar excuses aan te bieden. En vindt het nodig nog even toe te voegen dat ze hoopt dat het niet zo'n schapenkiller is, als de andere twee waren. Ja hoor ja!!!
Thuisgekomen heeft Hidde toch maar even de politie gebeld. Ik was boos (teleurgesteld) over het feit dat zij geen excuses maakte. In eerste instantie deed ik niets anders dan langs lopen met een aangelijnde hond....... En dat woord 'schapenkiller' zat (zit!!!) me ook helemaal niet lekker. Afijn, politie deed moeilijk... Hidde doorvragen en hij werd doorverbonden met een dienstdoende agent.
Goed, de 'mannetjes' zijn geweest. Waarop eentje het nodig vond, mij de les te lezen over mijn reactie. Ik heb maar even haarfijn uitgelegd dat ik het niet waardeer dat hij de rollen omdraait. Nou goed, ze hebben een aantekening gemaakt en ook een bezoekje aan de buren gebracht (waar ik dan weer niet bij mocht zijn . . . . ).
Voor Amy is het zo wel een dag vol met nieuwe ervaringen, want daarna kon ik weinig anders dan haar onder douche zetten (wat ze niet erg vindt).
Nu ligt ze voor pampus. Ik hoop dat een volgende ontmoeting met een soortgenoot beter verloopt.
Heel gek: ik heb hoofdpijn :-(
Sunday, April 02, 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment