Poepvrij

Jawel: een poepvrije nacht :-) De vlag wappert nu vrolijk aan de voorpui (hahaha, bij wijze van dan . . . ).
Hoe is het verder met Amy?
Tsja, niet echt top. Tis en blijft een droppie, maar buiten vindt ze het niet leuk. Ik moet nu aan de riem trekken om haar een paar stappen te laten zetten en op de terugweg trekt zij mijn arm uit mijn kom (snel naar het veilige 'binnen').
Op de plek waar ze gisteren George is tegengekomen, gaan haar rug- en nekharen overeind staan en haar koppie draait de hele wandeling alle kanten op. Zo van: zelfs van achteren zoude ze mij aan kunnen vallen.
Nou goed. Ze zijn nu hard aan het werk om thuis de vloer te leggen en ik hoop dat we eind deze week in een normaal bewoonbaar huis kunnen vertoeven. Wordt alles voor Amy een stuk duidelijker en waarschijnlijk minder eng. Eén voordeel: geluiden van de bouw schrikken haar niet af :-)