Vriendje Kees

Zaterdag kon ik me niet voorstellen, dat ik de volgende dag present zou zijn op de cursus. De regen kwam met bakken uit de hemel. Dat vind ik niet leuk en Amy al helemaal niet. Het liefst kruipt ze onder de picknicktafel en kijkt dan naar mij in mijn regenjas.

Gelukkig was het zondagochtend droog. We hebben braaf onze kunstjes gedaan. Zitten, af, naast en weer de bench in.

Dat laatste is nog steeds geen feest, alhoewel Amy hier steeds meer een circus van maakt. Op het moment dat ze het hok in moet, krijgt ze veel (heel veel) aandacht en dat lijkt haar wel te bevallen. Geen drama meer van maken, hebben de puppyjuf en ik bedacht. Gewoon d'rin zetten en weggaan. Korte metten. Dit keer stond ze wel op me te wachten, maar niet -zoals vorige keer- met het schuim op haar bek van het blaffen.

Het spelen ging heel goed. Dit keer was Kees het maatje van Amy. Kees is een bouvier (ook ongecoupeerd, en wat zijn het dan verschrikkelijk leuke bolletjes wol). Zolang Amy achter de andere honden aan kan rennen, vermaakt ze zich prima. Atletisch en voorzichtig springt ze over de kleintjes heen. Alleen als de rollen zich omdraaien, verdwijnt de staart tussen haar benen en gaat ze piepen. Hahahaha, even in haar sop gaar laten koken en haar laten ondervinden dat ze zelf de rollen weer om kan draaien.

Na de les en het kwartiertje draven, heeft ze uitgeteld op haar kleed gelegen. Van Hidde heeft ze gekookte lever gekregen. Die kan voorlopig dus niet stuk bij haar.

Groetjes Nancy